duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond

U bent hier

Feed-aggregator

Steven Stegeman – Curaçao 5: Afgelegen stranden

Duiken in beeld - do, 05/05/2016 - 10:04

Duiken op een landgoed? Het kan op Curaçao! Duikreporter Steven Stegeman maakt een videoverslag van zijn duiken op Curaçao. Deze keer duikt hij bij Playa Largu op het landgoed San Juan.

Datum:  30 april 2016
Duiklocatie: Playa Largu, Curaçao

Ik kom al een aantal jaren op Curaçao en duik er elke keer weer met duikschool Relaxed Guided Dives. Zoals de naam al zegt is het erg ontspannen duiken. Maximaal 4 duikers per instructeur. Lekker kleine groepjes dus. Omdat de duikschool niet aan het water gelegen is, is men dus ook niet gebonden aan een huis rif. Zo worden duikstekken over het hele eiland bezocht, ook duikstekken waar de meeste duikscholen niet komen.
Vandaag was een goed voorbeeld daarvan. Ton en dochter Renee zijn lid van dezelfde duikvereniging in Nederland en waren tegelijk met ons op het eiland. Vandaag gingen zei ook mee. De trip ging naar het landgoed van landhuis San Juan. Je betaald hier 8 gulden om toegang te krijgen tot het terrein. Waarschijnlijk haken de meeste duikscholen en duikers hierom al af en kiezen voor een een gratis duikstek. Na het passeren van het landhuis rijden we met het busje over hobbelige zandpaden tussen cactussen en zoutpannen richting de kust. Wat een mooie omgeving! Dit is echt avontuurlijk duiken. Een stukje Curaçao dat de meeste duikers en toeristen niet zien.
Op het landgoed bevinden zicht 4 kleine strandjes. 1 ervan is zo slecht bereikbaar dat hier niet gedoken wordt. Wij rijden eerst naar het verste strand: Playa Largu. Over een smal strandje van verbleekt koraal rijden we langs de zee en parkeren de auto tussen de bomen. Het te water gaan is even lastig door de hobbelige harde ondergrond en het hoogte verschil, maar iedereen komt veilig in zee terecht. Het rif begint hier vlak bij het strand dus ver uitzwemmen is niet nodig. Als we kopje onder gaan zien we al gelijk een sharptailed eel rondstruinen op zoek zoek naar wat eten. Ik kan het beestje een tijdje volgen met de camera. Even later wenkt onze gids Patricia mij dat ze iets gezien heeft. Omdat we ook een speer en zookeeper (container voor gevangen vis) bij ons hebben denk ik eerst dat ze een lionfish heeft gezien waarop ik kan jagen. Ik kijk naar het rif maar zie niets. Als ik weer voor me kijk zie ik een grote schildpad recht op me afkomen. Gisteren gingen we gericht naar schildpadden op zoek en zagen we ze niet, en vandaag tref je meteen een pracht exemplaar aan het begin van je duik. Weer een van de vele verassingen van Curaçao. De schildpad laat zich rustig bekijken en zwemt dan verder. Verder zien we deze duik nog een mooie queen angelfish en grote vijlvissen van dichtbij.
Na de duik laat Patricia ons het verlaten strandje van Shon Mosa zien. Daarna rijden we door naar Playa Mansalina. Dit prachtige strandje licht beschut tussen de rotsen. Een paar bomen zorgen voor de nodige schaduw om de auto te parkeren. Renee blijft met haar moeder op de kant. Patricia, Ton en ik maken hier onze tweede duik. Deze duik zien we meerdere lionfish die ik met de speer probeer te vangen. Waar het me eerder deze week in een keer lukte, wil het nu niet lukken. Bij het benaderen trekken de lionfish zich meteen terug diep in het koraal. Niet schieten dus, want de kans is dan groot dat je koraal beschadigd. Later zal ik nog een artikel schrijven over de lionfish. Ik merk dat er ondanks de media aandacht voor het lionfish probleem nog steeds veel onwetendheid is, ook binnen de duikwereld.
Geen lionfish gevangen, maar wel twee mooie duiken! De duik van playa Largu met de schildpad zie je in het filmpje.

Categorieën: Duiknieuws

René Weterings – Beginnersfoutje….

Duiken in beeld - wo, 04/05/2016 - 10:00

De meivakantie voor de kinderen is begonnen, dat betekent uit logeren bij opa en oma. Maar dat betekent ook een gelegenheid voor papa om te gaan duiken! René Weterings duikt in de Nionplas.

Datum:  1 mei 2016
Duiklocatie: Nionplas

Dit keer blijf ik dicht bij huis en waag ik een plonsje in de Nionplas.

Eigenlijk heb ik zin om naar Zeeland te rijden voor een duik, maar de kentering valt niet goed, de berichten over het zicht in het Grevelingenmeer lijken direct uit een horrorfilm te komen en ook de foto’s van de drukte op de parkeerplaats bij de Bergse Diepsluis zetten bij mij de haren overeind. Ik heb eigenlijk helemaal geen zin in een desillusie, ofwel een duik met baggerzicht. Weet je wat, ik blijf lekker dicht bij huis, dat is ook prima voor de afwisseling!

De afgelopen week heb ik de lesperiode van mijn studie Hogere Veiligheidskunde kunnen afronden met een tentamen, het cijfer weet ik nog niet, maar daar heb ik alle vertrouwen in. Tijd voor wat meer rust in mijn lijf en hoofd, een duik in de Nionplas zal daar ook best aan meehelpen. Het is vandaag prachtig lenteweer en we hebben al heerlijk kunnen genieten vandaag. Ik pak snel mijn camera en spullen en rijd naar de zandwinput van de A59. De parkeerplaats is nagenoeg leeg, heerlijk rustig is het dus. Ik neem even een kijkje bij het water en geniet van de ondergaande zon. Met mijn telefoon maak ik wat kiekjes om dit moois vast te kunnen leggen. Snel trek ik mijn spullen aan en start ik mijn duik.

Het water is best helder, alleen de toplaag is wat zanderig. Vermoedelijk restanten van andere duikers die hier vandaag hebben genoten van het heldere water. Ik besluit om eens bij het platform te gaan kijken, dat is best lang geleden. Onderweg vind ik een streng van baars eitjes, mooi gedrapeerd over een tak alsof er een interieur designer creatief bezig is geweest. Dat is nog eens een mooi onderwerp voor een macro foto.

Ik zet mijn flitsers en camera aan, zet mijn instellingen goed en wil afdrukken. Maar wat is dit nu? Alleen zwart beeld? Ja hoor, als ik aan de voorkant door de poort kijk zie ik het euvel al. Ik ben met mijn stomme kop vergeten het lenskapje te verwijderen!!! Aarrrggghhhh…..oen dat je er bent!
Ok, relax, adem in, adem uit, duiken zonder foto’s te maken is ook leuk, toch?

Ik duik maar snel verder richting het platform en passeer een oranje pion, dus ik weet dat ik er bijna ben. Ongemerkt zit ik al weer op negen meter diepte en het zicht is hier echt goed! Maar ik ben te diep, het platform ligt ondieper. Al snel vind ik het platform en kijk ik er onder of er misschien wat vis zit. Dat is vandaag niet het geval, maar ik zie op het platform wel een grappig visje. Het is een posje zich heel goed laat zien. Ik baal dat ik geen foto kan maken, reden genoeg om weer eens terug te gaan.

Vanaf het platform loopt een lijn richting het westen en ik besluit dat te volgen. Halverwege zie ik opeens een flinke snoek, ik zou er bijna aan voorbij gezwommen zijn. De schutkleuren doen dus echt hun werk. Het schitterende dier hangt volledig stil onder de lijn, met mijn hand als maatstaf kan ik een goede inschatting van de lengte maken. Deze snoek is bijna één meter lang, wat gaaf zeg! Ook nu weer baal ik dat ik geen foto’s kan maken, want deze snoek laat zich heel goed benaderen. Vandaag heeft hij geluk, ik laat hem verder met rust en draai weer om.

Via een diepte van negen meter peddel ik op mijn gemak richting het oosten, ik zie wat zwerfvuil liggen en erger me daar mateloos aan. Omdat ik toch geen foto’s kan maken, besluit ik van deze duik maar een mini “clean-up dive” te maken, naar een voorbeeld van personen zoals Axel Gunderson van Project Baseline en Cas Renooij van Ghost Fishing. Personen die het goede voorbeeld geven! En je weet….”een goed voorbeeld doet goed volgen”. Althans, met die gedachte probeer ik ook maar weer het goede voorbeeld te geven.

Op mijn koers richting de kant tref ik blikjes bier (van een wel heel slecht C-merk) en energydrankjes aan, wat een wansmaak hebben sommige mensen toch! En wat een wanstaltig gedrag om hun afval zo in het water te flikkeren. Mijn linker droogpakpocket raakt al snel vol met troep. Bij de omgevallen boom haal ik nog een flink aantal meters vis touw uit de takken en wikkel het om mijn flitsarm. Het lood en de haken zitten er nog aan. In de wortels van de boom zie ik nog een jonge snoek hangen en de enige baars van de hele duik. Mooie vissen, maar ze zitten goed verscholen.
Op de terugweg langs de rietkraag pik ik nog wat blikjes van de bodem op en bij de steiger ook wat glazen flessen en andere zooi. Het is mooi geweest, bijna een uur onder geweest en ik heb ondanks mijn stomme fout toch genoten en een voldaan gevoel van deze duik! Mijn hoofd is weer leeg en de afvalbak weer vol!

Max. diepte 9.5m, temp. 10gr.C., zicht 2-5m, duiktijd 57min.
Duik 665

Categorieën: Duiknieuws

Sander van der Heijden – Sneeuwstorm in Zeeland

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 20:00

De algenbloei is gearriveerd in Zeeland. Hoe dat er nu precies uit ziet? Duikreporter Sander van der Heijden laat het zien.

Datum:  30 april 2016
Duiklocatie: Zoetersbout en Bergse Diepsluis

Bergse diepsluis
Daar gaan we weer, op weg naar Zeeland! Op tijd vertrokken vanaf de carpoolplaats, eerst twee uurtjes sturen. Bijna aangekomen bij duikplaats Zoetersbout, zien we in de verte slechts één auto geparkeerd staan. Heerlijk rustig! Zodra we de laatste hoek om gaan, komen er vanaf de andere kant nog een auto of 6 aangereden. Iets minder rustig, maar nog geen zomer in Zeeland! We nemen een kijkje over de dijk. Het hoge water ligt er schitterend bij en het ziet er vanaf de trap heerlijk helder uit.

Het duikplan
We besluiten deze keer links om de kop te duiken. Eerst een stukje de diepte in, vervolgens ondieper en aan de andere kant van de kop kijken. Omdat we rond hoog water zitten, zouden we met de stroming weer mee terug kunnen driften richting uitstap.

Wat neem ik mee:
Camera : Nikon D7100
Lens : 60 mm macro
Voorzetlens : Nauticam SMC met flipadapter
Flitsers : 2x INON D-2000
Snoot 1 : Flipsnoot Pro van Onderwaterhuis.nl
Snoot 2 : een normale bovenwatersnoot met een (custom made) flipadapter van Aquacam.nl

Ondertussen de hoogste tijd om te water te gaan. Na omkleden en de gebruikelijke buddycheck, hobbelen we weer trapje op en trapje af het water in. De laatste trap is een stuk korter met hoog water en al snel kunnen we kopje onder. Op ca 5 m stellen we camera’s en flitsers in en maken de gebruikelijke testshots. Beiden OK, dus we kunnen verder de diepte in. Het zicht wordt echter slechter en slechter, met af en toe een stofwolk van andere duikers. Rond 14m blijven we redelijk stofvrij zwemmen, op zoek naar leuke dingen. Her en der wat heremietkreeftjes, wat visjes en wat plantenleven. Niet heel veel speciaals nog.

Algenbloei is al goed zichtbaar (60mm, 1/200 sec, f/32, ISO 100, geen snoot)

Langzamerhand gaan we ondieper zwemmen. De algenbloei is ook hier al goed merkbaar. Het lijkt op een emulsie: vetachtige druppels in het water. Het zicht wordt er aanmerkelijk minder door. Niks aan te doen, de natuur gaat z’n gang en wij duikers zijn te gast. Wanneer we om de hoek in wat ondieper water terecht komen, begint de stroming behoorlijk toe te nemen. Zodanig dat we ons best moeten doen om er tegenin te peddelen. Dat was niet de bedoeling! Ik sein naar m’n buddy dat we beter om kunnen keren en iets eerder mee driften dan aanvankelijk de bedoeling was. OK!

Terug bij de andere zijde van de kop, valt de stroming weg. Heerlijk! Leuke onderwerpen dienen zich weer aan: her en der slakjes, een veranderlijke steurgarnaal op een blad en m’n buddy stuit op een mooie donderpad. Ik probeer wat instellingen uit, maar de vis houdt blijkbaar niet zo van stil zitten. Na enkele pogingen staat er een leuk portret op het scherm. We scharrelen nog wat rond in het ondiepe en besluiten na 75 minuten duiktijd dat het mooi geweest is. Aan de andere kant van de dijk is het inmiddels gezellig druk geworden. Na het omkleden praten we nog wat na met andere duikers voordat we op pad gaan naar de volgende duikstek.

Zeedonderpad (60mm, 1/30 sec, f/22, ISO 100, snoot 2)

Vanaf Zoetersbout rijden we eerst weer naar duikcentrum Waterworld om de flessen bij te laten vullen. Daarna een beker thee met een lekkere appelflap. Je moet jezelf en je buddy toch een beetje verwennen hé! De navigatie gaat op Bergse diepsluis, onze volgende bestemming. Daar aangekomen is het redelijk rustig, niet meer dan een auto of 10 staan geparkeerd. Het zal mij benieuwen of er vandaag sepia’s te zien zijn! Even heb ik nog getwijfeld om de macrolens te vervangen, maar ik houd de 60mm lens er lekker op. Over de dijk zien we dat het inmiddels nagenoeg laag water is.

Het duikplan
Vanaf de trap gaan we uit zwemmen richting de 7m diepte, om vervolgens rechtsaf te gaan richting sepiarekjes. Daar gaan we bekijken of er sepia’s zijn of niet. Na de rekjes zullen we ondieper verder gaan struinen en ondiep weer terug richting trap.

Tijdens het omkleden wordt het merkbaar kouder. De zon is inmiddels verscholen achter een wolkendek en de wind is best fris. Rap omgekleed gaan we richting water. Als ik mijn hoofd onder water steek, merk ik dat het zicht nogal op een zandstorm lijkt. Veroorzaakt door andere duikers? Misschien verderop beter. Helaas . . . ook verderop blijft het zicht beperkt tot maximaal 1 meter. Dicht bij elkaar blijven en het duikplan volgen. Van fotograferen komt niet veel met zoveel stof, ook al proberen we toch af en toe wat. Het lijkt meer op een sneeuwstorm onder water!

Hooiwagenkrab in sneeuwstorm (60mm, 1/200 sec, f/20, ISO 200, snoot 2)

Dan zijn daar de eerste verse bamboe stokjes. Spannend! Toch even goed van dichtbij kijken met dit slechte zicht of er niet toch wat te zien is. Helaas, alles nog leeg en geen sepia te zien. Het volgende rekje hetzelfde. Jammer hoor! Dan zie ik plukjes wier omhoog dwarrelen en het zicht wordt nog minder. Grrr, er zwemmen duidelijk enkele duikers voor ons uit. Hoogste tijd om van plan te veranderen want we gaan natuurlijk niet in de stofwolken van een ander zwemmen.

Richting de kant wordt het zicht iets beter. Ietsje beter maar, ik schat hooguit twee meter. Hier duidelijk meer leven. Hooiwagenkrabben scharrelen overal rond en ik maak er wat plaatjes van. Wat ik ook doe met de flitsers en snoots, het blijft op een sneeuwbui lijken. Dan ga ik maar wat oefeningen met instellingen en flitsposities doen, want schitterende plaatjes worden het vandaag niet. De hooiwagenkrabben blijven gewillig zitten, flits na flits. Ook de weduweroosjes poseren goed en hier kan ik wat verschillende flitsposities op testen.

Verder ondiep vinden we wat slakjes en garnaaltjes en zo wordt het toch nog een leuke duik. Het laatste stuk begint alles onder water te bewegen, wat duidt op golfslag. De wind is blijkbaar aangetrokken, wat blijkt als we ons hoofd weer boven water steken. Het laatste stukje naar de trap lopen we. Bij de auto snel omkleden, muts op en jas aan, want het is aardig koud in de wind. Een beker warme thee helpt, waarna we de laatste spullen inladen. Nu op zoek naar een warm frietje voor we de reis huiswaarts aanvangen. Een heerlijke afsluiting van een fijn dagje Zeeland!

Categorieën: Duiknieuws

Carla van Westing – Van het mooie weer genieten

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 15:00

Duikreporter Carla van Westing duikt deze keer bij Stavenisse.   Ze gaat op zoek naar slakken, waaronder het nieuwe Schepje.

Datum:  1 mei 2016
Duiklocatie: Stavenisse, Zeeland

De planning was samen met Harry gaan duiken, maar het etentje van de avond vooraf had toch wel een beetje uitwerking op de helderheid. Maar eenmaal opgestaan ging het met mij prima, en Harry heeft lekker uitgeslapen.
Mijn plan was Stavenisse en Lilian vond dat prima. Volgens een paar anderen was de wind verkeerd voor deze stek, maar ik vond het wel een goed idee. Als ik aankom rijden zie ik dat René en Pascal toch ook op de parkeerplaats staan. Gezelligheid ten top dus.
We kletsen eerst een tijd en gaan dan opbouwen en omkleden. We vormen netjes een dames en een heren buddypaar en gaan te water.
Lilian en ik zakken af naar een meter of 13 en gaan op zoek naar het touw, dat erg leuk begroeid is. Het duurt even, maar we vinden het. Onderweg zien we niet veel spectaculairs. Een heleboel galathea’s, erg veel wulken en net zoveel eierpakketten van de wulk. Ik kan een leuke foto maken van een wulk waar duidelijk zijn afsluitklepje te zien is op zijn achterlijf. Ook zien we mooie zeenaalden.

Ik kan van een behoorlijk groot exemplaar een mooie foto van zijn kop maken. We snuffelen lekker verder en vinden op het zand een eikapsel van het Schepje. Het beestje zelf vinden we niet, maar duikers na ons wel. Maar het eikapsel gaf al aan dat ze hier ook zitten.
Qua slakken houdt het niet over. We zien een paar Onchidoris bilamellata (rosse sterslak), een paar Geitodorus planata (millennium wratslak) en een Aeolida papillosa (grote vlokslak). Op het laatst vinden we nog een mini Goniodoris castanea (bruine plooislak).

Maar vooral liggen we lekker te genieten. Zicht is prima op de bloei na. Je kunt op sommige foto’s echt de groene bolletjes zien van de algenbloei. Maar dat mag de pret niet drukken, we raken elkaar alweer niet kwijt en genieten lekker van deze rustige duik.
Als we bovenkomen is René al op de kant en komt Pascal ook net boven. We hebben een enorm leuke afterduik en het wordt stiekem steeds later. Maar er zijn verder geen verplichtingen, dus het kan gewoon. We kletsen, lachen en zijn blij dat Pascal na zijn ongeval weer zijn eerste duik heeft gemaakt.
Kortom, een geslaagde zondagbesteding. Thuis zet ik hem voort. Eerst help ik Harry in de tuin en daarna gaan we samen even op het terras een biertje drinken. We kunnen er weer tegen, de komende week.

Categorieën: Duiknieuws

Ticketpech? – Consumentenbond start petitie

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 14:02

Je kunt onverwacht niet op reis. Vervelend! Maar gelukkig wil iemand je ticket overnemen. Jammer! Dat kan niet. De Consumentenbond start nu een petitie om dit te veranderen.

Je hebt een vliegticket gekocht, maar kunt of wilt niet meer op reis. Je hebt geen annuleringsverzekering, of jouw situatie valt niet onder de dekking. Als je een pakketreis had geboekt (bijvoorbeeld: reis + hotel), dan had je iemand anders in jouw plaats kunnen laten gaan. Maar bij een los vliegtickets mag dat niet van de luchtvaartmaatschappij. Als je annuleert, krijg je vaak niets terug. En jouw plek aan boord? Die verkoopt de luchtvaartmaatschappij gewoon nog een keer.

Wat wil de Consumentenbond bereiken?
De Consumentenbond wil dat consumenten hun vliegtickets voor de oorspronkelijke prijs en zonder extra kosten kunnen overdragen aan een ander. De bond sluit zich daarom aan bij het burgerinitiatief van reismarktplaats TradeYourTrip. Om het probleem op de agenda van de Tweede Kamer te zetten zijn 40.000 handtekeningen nodig.

Teken je? 

Categorieën: Duiknieuws

Duikende robot verkent scheepswrak

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 13:44

Onlangs werd het wrak van La Lune, dat in 1664 zonk en nu 20 mijl uit de Franse kust ligt, eindelijk verkend! Niet door menselijke duikers, maar door een duikende robot en op ‘gevoel’! 

Het was de vuurdoop voor de robot die speciaal ontwikkeld is om onder water onderzoek te doen. De robot met de naam OceanOne is ongeveer anderhalve meter lang en heeft een hoofd, een romp en twee armen. Hij wordt op afstand bestuurd. In het ‘hoofd’ van de robot zitten camera’s die de bediener laten zien wat de robot ziet.

De robot geeft de bediener feedback – met de controllers kan de bediener voelen wat de robot voelt. Bijvoorbeeld of de robot iets zwaars of iets lichts en kwetsbaars in handen heeft. «Het is alsof je er zelf bent,» aldus onderzoeker Oussama Khatib. De robot kan ook ‘nadenken’. Hij merkt zelf of objecten zwaar en lomp of licht en kwetsbaar zijn en kan de kracht in zijn ‘handen’ aanpassen.

Riffen
OceanOne is oorspronkelijk ontwikkeld voor onderzoek naar diepe riffen in de Rode Zee, die voor duikers onbereikbaar zijn. Maar uit de proef blijkt dat de robot ook geschikt is voor archeologisch onderzoek.

Onbeschadigd! 
Dat deze robot toekomst heeft, blijkt wel uit de duik naar La Lune. De robot haalde zonder iets te beschadigen een vaas uit het wrak – daarvoor moest hij zich een weg banen tussen twee kanonnen door.

Categorieën: Duiknieuws

Steven Stegeman – Curaçao 4: eindelijk frogfish!

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 10:00

Een nieuw videoverslag van duikreporter Steven Stegeman! Deze keer  van zijn duiken bij Playa Lagun en Boca Piscado.

Datum:  29 april 2016
Duiklocatie: Curaçao, Piscado en Lagun

atum duik: 29-04-2016
Duiklocatie: Curaçao, Piscado & Lagun
Vandaag ging buddy Laurie een dag mee duiken. De twee duiken met Relaxed Guided Dives gingen weer naar Playa Piscado en Playa Lagun in de hoop Laurie ook wat schildpadden te laten bewonderen. Helaas werkten de schildpadden niet mee. Door de vele zwemmers en snorkelaars was het erg druk bij die pier en de enige aanwezige schildpad zwom meteen het diepe in. Maar niet getreurd, er is hier altijd wat moois te zien. Zo konden we onderweg nog lekker genieten van een mooie murene en het uitbundige leven op het rif.
Toen we bijna terug waren bij de haven zagen we een aantal enthousiaste duikers hangen op de rand van het rif. Toch nog een schildpad? Nee, maar wel een frogfish! En een mooie gele variant de mooi vrij zit en zich rustig liet bewonderen. Wat een mooi einde van de duik! Dat is het verrassende van Curaçao. Je weet nooit wat je gaat tegenkomen en een “gewone” duik op het rif kan door het spotten van iets bijzonders ineens een van je leukste duiken worden.
De tweede duik deden we weer bij Playa Lagun. Hier helaas geen zeepaardje gevonden, maar de flying gunnard in het ondiepe was prachtig om te zien en een grote porcupinefish bleef ook heel lang voor de camera zwemmen.
Misschien dat we volgende week nog een poging doen om hier schildpadden te gaan spotten.

Categorieën: Duiknieuws

Schip James Cook mogelijk gevonden

Duiken in beeld - di, 03/05/2016 - 08:11

De Endeavour, het schip waarmee de Britse zeevaarder James Cook eind 18e eeuw naar Nieuw-Zeeland en langs de oostkust van Australië voer, is mogelijk gevonden, meldt NOS.nl. Volgens Amerikaanse maritieme archeologen ligt het schip hoogstwaarschijnlijk op de bodem van de haven van Newport, aan de Amerikaanse oostkust. Er zijn al delen van een scheepswrak naar boven gehaald.

De Endeavour kreeg na de reis naar Australië en Nieuw-Zeeland een tweede leven en werd in 1778 ingezet om Britse militairen te vervoeren in de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog, zeggen de archeologen. Het was naar verluidt een van dertien schepen die in 1778 tot zinken werden gebracht bij Rhode Island.

De archeologen kregen voor hun onderzoek naar het schip financiële steun van het Australian National Maritime Museum. Ze vonden onder meer documenten in Londen waarop de schepen uitvoerig zijn beschreven, inclusief het gebied waar ze waren gezonken.

De onderzoekers zullen later deze week meer vertellen over hun onderzoek.

Categorieën: Duiknieuws

In beeld: Lichtgevende kwal ontdekt

Duiken in beeld - ma, 02/05/2016 - 15:59

Fascinerend! Op 24 april 2016 werd deze kwal ontdekt op maar liefst 3700 meter diepte in de Marianentrog.

Meer over de expeditie….

Categorieën: Duiknieuws

Wendy Versluis – Thuiskomen…

Duiken in beeld - ma, 02/05/2016 - 14:57

Niet voor de eerste  keer komt duikreporter Wendy Versluis aan in Safaga. En ook deze keer voelt het als thuis komen!

Datum:  2 t/m 9 april 2016
Duiklocatie: Safaga, Egypte

We hebben er zin in. Met een groepje van 6 vliegen we begin april richting Hurghada.
Daar aangekomen worden we ontvangen door de chaufeur van Nemo Dive Club & Hotel. Na een trip van een uur over de snelweg, waar ik me elke keer weer over verbaas, vanwege de drempels. Hilarisch is ook het invoegen, waar je de weg op komt op de inhaalstrook. Op z’n Egyptisch zullen we maar zeggen.
Na een uur komen we aan in Safaga, waar ik voor de 4e keer hartelijk wordt ontvangen, de reden dat het voelt als een soort van thuiskomen. We eten wat en hebben nog een middag om te relaxen in ons snel aangetrokken vakantie tenue.
De volgende 5 dagen varen we met de “Dory”de rode zee op. Heerlijk vakantie gevoel geeft dat. De bemanning is altijd vriendelijk en helpt waar nodig, de temperatuur is aangenaam warm.
De meeste dagen zijn we opgetrokken met een groep Belgen, daarvan hebben 3 personen een lichamelijke handicap, waarvan één persoon bijna volledig afhankelijk is van hulp. Intrigerend om te zien dat deze mensen ook van een heerlijke duikvakantie kunnen genieten. Nemo dive club & hotel heeft nl een lift aan boord, waarmee mensen het water in en uit geholpen kunnen worden. Met goede hulp van bemanning en begeleiding van clubgenoten maakte een ieder elke keer weer een fantastische duik.
Het eten aan boord en in hotel is goed. Het is geen wonder dat vele duikers terug komen naar dit huiselijk, vriendelijk en kleinschalige hotel. We maken 2 duiken vanaf de boot, die er altijd schoon en netjes bij ligt. Aan frisdrank, koffie en thee geen gebrek, met tussendoor een heerlijke maaltijd, welke aan boord wordt klaar gemaakt.
We hebben veel moois gezien. Een duik op het het wrak van de Ferry \”Salem Expres\” blijft boeiend, wat voel je je dan klein in het bijzijn van zo\’n inmens wrak, denkend aan de ramp die zich in 1991 voltrok. Bij terugkomst een drankje in de beachbar of even met een boek aan het zwembad.
Tegenwoordig kan je ook een onderwaterscooter huren bij Nemo Dive Club & Hotel. Wat is het leuk om even te spelen met zo\’n apparaat…… Lol onder water, zullen we maar zeggen. Na 10 bootduiken en een nachtduik op het huisrif, vonden de vrouwen het tijd om even Safaga in te gaan, onder leiding van Achmed, de huisentertainer. We zijn langs geweest bij de groenteboer, kruidenwinkel, waterpijpenmaker, bakker, kledingmakerij en eindigen hoe kan het ook anders bij de souvenirwinkel……. Dit alles met een verhalenvertellende Achmed.
De laatste avond proberen we nog even de waterpijp, dansen met de Belgische vrienden er op los, en eindigen dansend op de tafel……
Bedankt Sofie, Bert en Paul, maar bovenal de vriendelijke bemanning van de \”Dory\” en personeel van Nemo Dive Club & Hotel. We hebben een super week gehad, wat mij betreft volgend jaar weer.

Categorieën: Duiknieuws

In beeld: Nieuw wereldrecord voor freediver William Trubridge

Duiken in beeld - ma, 02/05/2016 - 13:19

Tijdens de Suunto Vertical Blue Competition 2016 in de Bahama’s heeft freediver William Trubridge zijn eigen wereldrecord Free Immersion verbeterd.

De Nieuw-Zeelandse freediver verbrak zijn eigen record (121 meter in 2011) en haalde in de duik die 4 minuten en 24 seconden duurde, een diepte van 122 meter. Free Immersion (FIM) houdt in dat je je zonder vinnen op eigen kracht langs een touw omlaag trekt en zich na het keren ook weer op eigen kracht naar boven trekt..

Foto: Daan Verhoeven

Categorieën: Duiknieuws

Steven Stegeman – Curaçao 3: omgeving Willemstad

Duiken in beeld - ma, 02/05/2016 - 10:00

Duikreporter Steven Stegeman maakt videoverslagen van zijn duiken op Curaçao. Deze keer van twee duikplaatsen in de buurt van Willemstad.

Datum: 28 april 2016
Duiklocatie: Curaçao, Marie Pampoen & Snake Bay

Deze dag stonden er twee duiken op het programma in de omgeving van Willemstad.
De eerste duikstek was Marie Pampoen. Omdat er ook een junior duiker mee ging zijn we dit keer minder diep en lang geweest dan normaal op deze duikstek.
De puinstort onderwater hebben dit keer niet bezocht. Ondanks de we niet diep ging toch weer wat leuke dingen gezien.
De tweede duik was bij Snake Bay. Dit was voor mij de eerste keer op deze duikstek. Er stond hier iets meer stroming en het barstte hier van de vissen.
Wederom geen lange of diepe duik, maar genoeg moois gezien.

Categorieën: Duiknieuws

Op ‘Lionfish-expeditie’ in Belize

Duiken in beeld - ma, 02/05/2016 - 09:37

De koraalduivel is een prachtige vis, maar is tegelijkertijd verantwoordelijk voor de verwoesting van het onderwaterleven van de Cariben. Zou jij in je duikvakantie willen helpen om dit dier te bestrijden?

Het lijkt wel alsof de koraalduivel er ineens was. Een veelvraat die zijn maag twintig keer kan vergroten en met gemak vissen kan verorberen die ruim de helft van zijn eigen grootte zijn. Een jager die met niet al te veel moeite nietsvermoedende Caribische prooidieren kan benaderen en verorberen. De autochtone vissen zijn totaal onbekend met deze immigrant met zijn indrukwekkende voorkomen met giftige stekels. Echt kieskeurig in zijn menukeuze is hij niet, hij blijkt het complete Caribische menu wel te kunnen waarderen. Naast de verschillende rifvissen schijnen er ondertussen ook al garnalen op dit menu te staan. Wat misschien nog wel het grootste probleem is… een koraalduivel is in staat om elke vier dagen weer nieuwe eieren te produceren.

Vrijwillig op jacht
In zo’n beetje elk Caribisch land zijn er inmiddels programma’s ontwikkeld om de pmgeving te beschermen tegen deze ongenode gasten, zo ook in Belize. Blue Ventures doet sinds 2010 onderzoek in het Bacalar Chico Marine Reserve. Doel is om te begrijpen hoe het probleem rond de koraalduivel effectief beheerst kan worden. Behalve dat er aan deze studie wordt gewerkt, wordt met behulp van verschillende programma’s ook actief gewerkt aan het oplossen van het probleem. Een van die programma’s is het aanbieden van Lionfish expedities.

De Engelse Sue Summers heeft de eerste week van haar vakantie in Belize gereserveerd voor deze expeditie. Op eerdere vakanties in de Cariben heeft ze de omvang van het probleem gezien en dat maakt haar nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid wordt versterkt door de tegenstrijdigheid met aan de ene kant de pracht van deze vissen en tegelijkertijd de enorme bedreiging voor de lokale riffen. In haar vakantie week werkt ze als vrijwilligster in het Bacalar Chico Marine Reserve en krijgt zij een cursus waarmee haar nieuwsgierigheid gevoed wordt met theoretische en praktische bagage. Ze volgt lezingen, werkt opdrachten uit, helpt mee in het onderzoek naar de koraalduivels en de algehele visstand en jaagt na afloop van alle onderzoeken mee op de koraalduivels.

Complete aanpak
Voor een succesvolle aanpak moet je volgens Sue een hele markt creëren en zorgen dat alle partijen erbij betrokken worden. Tegelijkertijd zal je er ook voor moeten zorgen dat de koraalduivel natuurlijke vijanden gaat krijgen. Vissers moeten leren te vissen op de koraalduivels en ze moeten geholpen worden bij het ontwikkelen van een afzetmarkt. Die zit niet alleen in de hoek van de restaurants, maar ook bij de souvenirshops. Als voorbeeld laat ze de oorbellen zien die gemaakt zijn van de stekels van de koraalduivel. Al vraag ik mij persoonlijk af of je met dergelijke oorbellen door de douane komt.

Wij herinneren ons ook het enthousiasme dat wij gezien hebben in één van de bezochte resorts, waar zij vol trots lieten zien dat er koraalduivel op het menu stond. “Je eet niet alleen een lekker stuk vis, maar jij draagt ook bij aan de bescherming van het barrièrerif van Belize!”  Zo worden in heel Belize restauranthouders geholpen om gasten te enthousiasmeren. Sue geeft aan dat ze heeft geleerd dat de marine protection programma’s ook nieuwe problemen hebben opgeleverd. Er zijn al gebieden waar het gedrag van de koraalduivels is veranderd door het speervissen, maar ook gebieden waar het speervissen gevaarlijker is geworden doordat er haaien worden gelokt door deze vorm van vissen. Het belangrijkst is uiteraard dat de programma’s zeker vruchten af werpen, maar de strijd tegen de koraalduivel is nog niet gewonnen.

Stiekem leuk!
Sue vertelt super enthousiast: “Ik doe iets waarmee ik een positieve bijdrage lever, als vrijwilliger ben ik heel actief bezig geweest, maar het allermooiste is dat ik ook echt veel heb bijgeleerd. Waarschijnlijk zal ik vanaf nu nooit meer hetzelfde duiken in de Caribische wateren en ben ik altijd die onderzoeker of jager die alert is op koraalduivels. Ik bleek echt heel goed te zijn in het speervissen, je moet echt goed op de kop richten want anders kunnen ze alsnog ontsnappen”. Uiteindelijk fluistert ze ons nog toe dat ze dat jagen stiekem ook nog erg leuk vindt. Ze besluit haar verhaal met de opmerking dat ze dit aan iedereen kan aanraden en het zelf ook zo nog een keer zou doen.

Foto’s: Edwin van der Sande

Categorieën: Duiknieuws

Een gezonken schip en een haaienhotel

Duiken in beeld - zo, 01/05/2016 - 19:30

Duiken met haaien in het Caribisch Gebied. Voor Linda Planthof van Save Our Sharks is het werk! Haar eerste stop is Sint Maarten.


Drie weken geleden ben ik begonnen met mijn reis door de Nederlandse Cariben om op bezoek te gaan bij de verschillende lokale natuurorganisaties die aangesloten zijn bij de Dutch Caribbean Nature Alliance (DCNA). Tijdens mijn reis zal ik met hen samenwerken aan de organisatie van Dutch Caribbean Shark Week, een week vol evenementen op de Nederlands-Caribische eilanden en in Nederland. Mijn reis begon op het half-Frans half-Nederlandse eiland Sint Maarten, met zijn witte zandstranden en talrijke baaien. Om het Nederlandse deel van het eiland ligt het Man of War Shoal Marine Park, een beschermd natuurgebied waar koraalriffen, mangrovebossen, rotskusten en zeegrasbedden een rijkdom aan zeeleven herbergen.

Op het eiland was ik een week lang op bezoek bij de toegewijde mensen van de St. Maarten Nature Foundation, die lokaal verantwoordelijk zijn voor beheer van het mariene park en haaienbescherming op het Nederlandse deel van het eiland. Natuurlijk is het belangrijk om eerst de dieren te zien waar we altijd over spreken, dus zijn we gaan duiken op Proselyte reef, een rif op de plek waar een oud Nederlands slagschip is gezonken in 1801, waarvan verschillende overblijfselen, zoals kanonnen en ankers, nog steeds te zien zijn. Vanaf het moment dat ik mijn masker in het water stak werden we getrakteerd op de eerste Caribische rifhaai, gevolgd door nog meer rifhaaien, verpleegsterhaaien en een pijlstaartrog.

Verderop in de week gingen we naar de duiklocatie “Shark Hotel”, die lokaal ook wel Big Momma’s Reef wordt genoemd. Deze naam komt van één van de oude bewoners van het rif: een meterslange rifhaai die Big Momma werd genoemd. Helaas is zij het slachtoffer geworden van een vishaak, maar haar opvolger als bewaker van het rif, een drie meter grote rifhaai genaamd Spot, kwam ons, samen met verschillende andere haaien en een adelaarsrog nieuwsgierig onderzoeken.

Het lijkt nu misschien alsof het zien van haaien geen enkele moeite kostte. Maar wij waren dan ook op pad met de mensen die het mariene park het allerbeste kennen. Op Sint Maarten is het niet toegestaan om haaien onderwater te voeren, op hen te vissen, hen aan boord te houden of aan te landen. De grote reden hiervoor is natuurlijk de sterke afname van haaienpopulaties rondom het eiland. Maar helaas blijft naleving van deze regels een grote uitdaging. In de korte week dat ik er was werd er een vissersboot door de kustwacht opgepakt met vier gedode rifhaaien aan boord en werden er onder water duidelijke voortekens van haaienvoeren gevonden. Dus ondanks het harde werk van het parkbeheer, de kustwacht en een oplettende lokale gemeenschap, is er nog een lange weg te gaan voor het duiken met haaien op Sint Maarten minder zeldzaam zal worden.

Tekst: Linda Planthof, Save Our Sharks
Foto’s: Irene Kingma, Save Our Sharks

Categorieën: Duiknieuws

Pand APOX door brand verwoest

Duiken in beeld - zo, 01/05/2016 - 17:26

Afgelopen nacht is het bedrijfspand van APOX -bij duikers bekend van onder andere de zuurstofkoffers- door brand verwoest.

De uitslaande brand brak even voor middernacht uit. De veiligheidsregio Utrecht sprak al gauw van een “zeer grote brand”. Rond 3.30 uur liet een woordvoerder weten dat het pand als verloren kon worden beschouwd. Omstreeks 5.00 uur werd het sein brand meester gegeven.

Het gaat om een gebouw op een bedrijventerrein aan de Daggeldersweg waarin het bedrijf Apox gevestigd is, een groothandel die medische artikelen levert. Er waren geen personen aanwezig in het gebouw.

De politie zette een gebied van honderd meter af en omwonenden werden opgeroepen om ramen en deuren gesloten te houden. Ook is een NL Alert uitgegaan vanwege de rook die over de naastgelegen woonwijk trok. Er zijn geen schadelijke stoffen gemeten.

Volgens de veiligheidsregio werd het blussen van de brand bemoeilijkt doordat het pand overal afgesloten rolluiken had. Brandweerlieden bestreden de brand alleen van buitenaf vanwege de hevige brandontwikkeling.

Ook was de brandweer voorzichtig vanwege zuurstofflessen die opgeslagen lagen in het gebouw. Die zijn door het vuur geëxplodeerd. Volgens de woordvoerder leverde dit geen gevaar op.

Op de website van de NOS staan beelden van de brand.

Wij wensen Peter van der Panne en zijn medewerkers veel sterkte.

Categorieën: Duiknieuws

Het gravende Schepje

Duiken in beeld - zo, 01/05/2016 - 15:27

Na het natuurbericht van afgelopen week over het nieuw ontdekte slakje, ging filmer Gery Beeckmans op zoek  naar dit Schepje, om het op film vast te leggen. Kijk hier hoe het Schepje zich ingraaft!

Volgens het bericht komen de Schepjes normaal vooral ten zuiden van Nederland voor. Dat ze nu massaal gezien worden  komt waarschijnlijk door de warme winter.
Het Schepje wordt momenteel voornamelijk waargenomen in de Oosterschelde bij Bruinisse, bijvoorbeeld bij duikplaats Zoetersbout.  Duikers die het slakje ook ergens anders waarnemen, worden verzocht dit te melden bij Stichting Anemoon.

Het  ongeveer vier centimeter lange slakje is te vinden op de zachte slikbodem en graaft zich  hier graag in. Op onderstaande beelden is te zien hoe dit witte slakje zich ingraaft.
Ook is aan het einde een eierpakket van deze slak te zien.

Categorieën: Duiknieuws

Carla van Westing – Boffen!!!

Duiken in beeld - zo, 01/05/2016 - 15:00

Het weer werkt steeds niet mee de laatste tijd. Kou, wind, regen en hagel. Het lijkt nog wel winter.  Maar op haar vrij dag werkt het weer mee voor duikreporter Carla van Westing.

Datum:  28 april 2016
Duiklocatie: Zoetersbout en Zeelandbrug

Zelf heb ik de dag na Koningsdag vrij gevraagd. Met dan een vaste vrije dag op vrijdag heb ik een lekker lang weekend. Twee buddies uit het onderwijs hebben vakantie en willen donderdag gaan duiken. Ik sluit me graag aan. En wat wil het geval…..het is gewoon de mooiste dag van de week.


Als we ’s morgens bij Zoetersbout aankomen in het windstil, strak blauwe lucht en heerlijk zonnetje. Het is gewoon genieten met omkleden. Wel zien we in de verte wat donkere lucht, maar dit kunnen ze ons al niet meer afpakken.
We gaan natuurlijk op zoek naar het Schepje. Lilian heeft ze afgelopen weekend al gezien, massaal zelfs, maar Mattie en ik nog niet. Op haar aanwijzingen gaan we naar beneden en na een tijdje zoeken vinden we ze inderdaad. Wat een rare, lelijke beestjes, maar ja, je wilt ze toch zien hè. Net als de eikapsels. En die vinden we ook.
Na ze een tijdje bestudeerd te hebben gaan we op zoek naar ander leven.

Ik zie een aantal mooie heremietjes. Aangezien ik weer met mijn nieuwe cameraatje aan het experimenteren ben, zijn dat gewillige slachtoffers. En ik heb er een paar mooie plaatjes van kunnen trekken. Ik vind nog wat galatheaatjes, een vlokslak en een heleboel krabbetjes.
Verder is het niet echt spectaculair, maar onze missie is geslaagd.
Als we boven komen is het donker en helemaal betrokken. Het begint pittig te waaien en tijdens het omkleden begint het te regenen. Balen!
We besluiten onze tweede duik bij de brug te gaan doen en daar ook onze bakkie te nuttigen, want dan kunnen we indien nodig beschut of binnen koffie drinken.
Waren we bij Zoetersbout de enige auto, bij de brug staan wel 3 auto’s, naast de auto’s van Leendert en de andere werklui die met het nitroxvulpunt bezig zijn. Heerlijk is dat toch, zo doordeweeks duiken. We nemen de tijd voor koffie en een boterham en kunnen dan nog op ons gemak vullen, omkleden en mooi op tijd voor de kentering te water.
Als we ons hoofd onder water steken zien we dat de bloei enorm in het water zit. Maar we gaan toch proberen bij elkaar te blijven. De missie hier is groene mosdierslakjes, want die heeft Mattie ook nog nooit gezien. We scharrelen heerlijk rond, Lilian en ik speuren de stenen af en Mattie hangt een beetje boven ons. Op jacht naar ‘groot wild’ sepia’s ofzo…


Het duurt niet lang of Lilian vindt 2 Palio’s bij elkaar. Mattie bestudeert ze met zijn vergrootglas en onze duik kan dus al niet meer stuk. We vinden er nog meer, maar ook nog een heleboel andere slakken. Het is echt weer mooi vol leven in de Oosterschelde. Ook hier weer heremietjes en allerlei krabbetjes en prachtige dodemansduimen. Ik heb heerlijk geëxperimenteerd met mijn fototoestel en nog leuke foto’s gemaakt ook. Een aantal mislukt, maar dat krijg je met uitproberen. Ennnn, we zijn elkaar alweer niet kwijtgeraakt, tweede keer al gelukt vandaag om lekker met z’n drietjes te duiken. Toch wel een uitdaging met minder zicht. Maar naast de bloei was het zicht eigenlijk best goed en we kennen elkaar wel een beetje, dus dat scheelt. Helemaal lekker dus, alles!
Om de dag even samen te vatten, in één woord : geweldig. Twee heerlijke duiken, leuk gezelschap en het weer werkte helemaal mee, want de wind is dan wel niet gaan liggen, de zon was wel weer terug, dus we hebben best nog een tijd zitten nagenieten.

Categorieën: Duiknieuws

Daniël Versteeg – Vandaag weer een perfecte dag!

Duiken in beeld - zo, 01/05/2016 - 10:00

Dolfijnen, haaien, manta’s… duikreporter Daniël Versteeg duikt op de Galapagos eilanden!  Gelukkig  kunnen wij een beetje met hem meekijken via zijn duikreports!

Datum:   30 maart 2016
Duiklocatie: Galapagos eilanden

Heel vroeg in de ochtend waren we op weg naar Darwin gegaan. Het noordelijkste eiland van de Galapagos. Darwin is net als Wolf een onbereikbaar eiland, alsof het uit de oceaan is gerezen. Met een hele steile rotswand en bovenop heel groen, en heel veel vogels die rond het eiland cirkelen.

S’ochtends bij ons ontbijt zagen we weer dolfijnen. Heerlijk wakker worden zo!
Daarna weer een briefing. Voor de lunch zouden we twee duiken maken.
De duiken zijn allemaal bij de boog van Darwin. (Rots in de vorm van een uitgehouwen boog) Omdat daar vier stromingen bij elkaar komen. En dat betekend veel vis, grote vissen en ander groot leven!

De briefing was heel streng, omdat de stroming door die verschillende stroming heel onvoorspelbaar kan zijn. Dus alles moet besproken worden, voor het geval dat.
Omdat het landschap hier onderwater bestaat uit een soort platformen van rotsen, mocht je eraan vast houden bij hele sterke stroming.Er groeit namelijk bijna geen leven op.
Een deel van die plek word het theater genoemd. Omdat het daar meestal flink stroomt, zwemmen er veel grote dieren voorbij.

We werden met de zodiak naar de boog gebracht. De golven waren hier best wild. En rondom de boog schuimde het helemaal van de golven die aan alle kanten op de rotsen braken. wij dacht echt even, gaan ze ons hier echt droppen…
Ja dus…maar er was gelukkig een iets rustiger plekje en daar gingen we te water. Nu extra belangrijk dat we allemaal tegelijk gingen en zo snel mogelijk naar diepte zakte. Dat ging helemaal goed. Ook met het klaren van de oren gaat dat steeds beter bij Caar met de negative entry.

Het zag er onderwater prachtig uit met die dramatische rotsen en de vele soorten vis die zich niets van ons aantrokken. De eerste Galapagos haaien en hamerhaaien waren bijna gelijk al in zicht. Maar de stroming leek weer meer op een wasmachine, hij trok soms links en soms rechts en af en toe werden je vinnen zelfs omhoog geduwd door opkomende stroming. ( zelfs bij de gidsen, al ziet er bij hun een stuk charmanter uit)
Dus iedereen hield heel erg van de rots die hij vasthield,

Categorieën: Duiknieuws

Fototips van Ron – Sepia’s fotograferen

Duiken in beeld - za, 30/04/2016 - 15:25

Sta jij ook te popelen om -misschien wel voor het eerst- paaiende sepia’s op de foto te zetten? Ron Offermans heeft een paar basistips voor je.


Een goede voorbereiding!
Zorg dat je weet waar je de grootste kans hebt om de zeekatten te zien. Vraag het aan andere duikers. Vind uit waar andere duikers constructies hebben neergezet waar sepia’s hun eitjes op kunnen afzetten, zoals bij de Zeelandbrug en de Bergse Diepsluis. Sepia’s komen daar meestal wel op af.

Als je ze ziet ga er dan niet als een razende op af maar benader ze langzaam en omzichtig.

Als ze vluchten, zwem er niet als een gek achteraan. Wacht rustig – ze komen bijna altijd wel weer terug.

  

Gebruik geen macrolens, daar zijn sepia’s veel te groot voor. Een behoorlijke groothoeklens is meestal het beste.

Zet je flitser of flitsers zo ver mogelijk bij je camera vandaan zodat je het minst last van stof op de foto’s hebt.

Vind je ze die ene duik niet, plan gewoon nog een duik! De natuur geeft geen garanties…

Succes!

Heb je de sepia’s op de foto gezet? Wij kunnen niet wachten tot je de foto’s met ons deelt. Plaats ze in je album in de fotogalerie en geef ze de tag ‘sepia’ mee. Heb je nog geen account op DuikeninBeeld, registreer je zodat ook jij je foto’s kunt laten zien.

  

Foto’s: Ron Offermans

Categorieën: Duiknieuws

Leendert Smit- Eindelijk naar de Zeelandbrug

Duiken in beeld - za, 30/04/2016 - 15:00

De brug is al weer beschikbaar voor duikers sinds december 2015 maar hij was er nog niet geweest.
Om niet meer te achterhalen redenen kwam het er gewoon niet van, maar nu duikt duikreporter Leendert Smit weer bij de Zeelandbrug!

Datum:   22 april 2016
Duiklocatie:  Zeelandbrug

Het is vrijdag, er staat een matig noorden windje, het is droog en het is rond 10:30 laag water. Wat wil je nog meer? Ik moet me eerst nog even door het verkeer op de ring va Rotterdam worstelen maar daarna rijdt ik vlotjes naar de brug.

De vulcontainer staat open en er zijn werklui bezig. Bij de westelijke trap wordt ook gewerkt maar de trap bij de brug is vrij. Puik stukje werk zo te zien. De Oosterschelde ziet er ook nog eens redelijk helder uit dus nog geen algenbloei van betekenis. Even later snorkel ik naar de oostelijke pijler en laat me zakken. Ook onder water ziet het zicht er op zich goed uit maar er zweven grote bruingroene vlokken rond. Zou dit het begin van die bloei zijn?

Ik maak een paar achtjes rond de pijlers en kom van alles tegen. harlekijn slakjes (gek genoeg alleen ten westen van de pijlers op de steenbrokken), Galathea kreeftjes, kokerwormen, heel veel Tubularia en tenslotte 2 grote vlokslakken en een millennium slak. Fotografisch gezien geniet ik van de pijp licht veroorzaakt door een investering in een nieuwe flitser accu. Tjeetje, dat scheelt! De eerste opnames zijn allemaal zwaar overbelicht en pas op halve kracht lukt het wat beter.
Verder is het nog wel steeds wennen aan het droogpak in combinatie met mijn nieuwe wing. Ik denk nu weer te veel lood bij me te hebben. De stalen plaat in de wing weegt natuurlijk ook lekker door. Na ongeveer 70 minuten besluit ik terug te gaan. Nu zijn 2 mannen bezig bij mijn trap en ik wordt gewaarschuwd niet de trapleuning aan te raken want ze hebben net(?) beton gestort. Gelukkig helpen de mannen mij het water uit. Ik complimenteer ze met de mooie trap.

Categorieën: Duiknieuws

Pagina's

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer