duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond duikopleiding bij duikteam ijmond wrakduiken bij duikteam ijmond duiken bij duikteam ijmond helmduiken bij duikteam ijmond

U bent hier

Feed-aggregator

Haarlemse duikclub zwemt voor Fight Cancer

Duiken in beeld - vr, 01/07/2016 - 16:31

Op zondag 3 juli is de Swim to fight Cancer editie Haarlem. Een evenement waarbij geld opgehaald wordt voor de stichting Fight Cancer.
De Haarlemse duikvereniging Nautic Explorer doet met een estafetteteam aan de tocht mee. Daarnaast waakt een aantal duikers van de vereniging (in samenwerking met de reddingsbrigade en duikvereniging Flying Divers) over de veiligheid van de zwemmers.

Ze kunnen je steun gebruiken! Moedig hun vanaf de oever van het Spaarne aan en/of ga naar de website van het evenement en doneer.

Categorieën: Duiknieuws

Jackie Oomen – Duitse U-boat U31

Duiken in beeld - vr, 01/07/2016 - 15:00

Videobeelden van in en om het wrak van een onderzeeër! Jackie Oomen filmde het vorig jaar ontdekte wrak van een U-boot.

Datum:  10 juni 2016
Duiklocatie: Noordzee

Op 10 juni gaat duikschip Lamlash voor een meerdaagse Noordzee expeditie naar de U31.
Het duikteam van ons heeft de onderzeeër vorig jaar ontdekt en dat was wereldnieuws.
Nu gaan we terug en we treffen de U31 aan met bijzonder goed zicht.
We maken ook beelden in de onderzeeër, waar de tijd meer dan 100 jaar stil stond.

Categorieën: Duiknieuws

Defensieduikers actief in Vinkeveen

Duiken in beeld - vr, 01/07/2016 - 14:06

Momenteel wordt de duikzone bij Zandeiland 4 van de Vinkeveense Plassen flink onderhanden genomen. Er wordt door duikers van de landmacht voor het Recreatieschap Midden-Nederland onderhoud verricht aan de bus en andere duikobjecten. Daarnaast worden de 2 platformen vernieuwd. Afgelopen week werden zij ondersteund door duikers van de marine.

De werkzaamheden van de landmachtduikers -afkomstig van de 105 Geniecompagnie- zijn toegespitst op het bouwen en het vernielen van constructies in binnenwateren. Zo maakten deze professionals onlangs ook  een fundering in de Maas voor de tijdelijke brug ten behoeve van de komende editie van de Nijmeegse vierdaagse. De duikers van de marine, die ondersteunden, komen uit het Salvage en Constructie team. Zij zijn gespecialiseerd in het bergen en redden na schipbreuk en het verrichten van reparatiewerkzaamheden onder en aan (oorlogs)schepen. Zij zochten bijvoorbeeld naar slachtoffers in het gezonken vrachtschip ‘Baltic Ace’.

De activiteiten in de duikzone bij Zandeiland 4 worden in week 28 voortgezet en afgerond.

In onderstaand filmpje zie je hoe een genieduiker een betonblok verplaatst.

Categorieën: Duiknieuws

Lars Dekker – Een Noordzee duik na het werk

Duiken in beeld - vr, 01/07/2016 - 10:00

Veel mensen plannen hun Noordzeeduiken lang vantevoren. Duikreporter Lars Dekker gaat echter op een mooie dag nog even na het werk. En hij maakte een videoverslag van zijn duik op het Poppetjeswrak.

Datum:  28 juni 2016
Duiklocatie: Poppetjeswrak, Noordzee

Even na het werk gauw als last minute een noordzee duik maken op het poppetjeswrak.
(40mijl/74km) zicht is kraakhelder.
Wrak is een grote klipper met een hele grote scherpe punt en grote ketels.
Check de beelden.

Categorieën: Duiknieuws

Hans van de Hee – Werkzaamheden

Duiken in beeld - do, 30/06/2016 - 20:00

Er wordt gewerkt bij Vinkeveen. Duikers van de marine maken het duiken hier weer iets veiliger en leuker.  Duikreporter Hans was ter plaatse.

Datum:  29 juni 2016
Duiklocatie: Vinkeveen ZE4

Vandaag weer een mooie duik gemaakt met mijn buddy Heidi. Tijdens deze duik bij Vinkeveen, Zandeiland 4 kwamen wij er achter dat er werkzaamheden worden verricht door duikers van de Koninklijke Marine.
Er worden herstelwerkzaamheden aan beide platformen gedaan en de bus wordt gestut. Tijdens deze werkzaamheden
kan er veel stof vrijkomen zodat het zicht beperkt is.
Er wordt geadviseerd om tijdens de werkzaamheden wat afstand te houden want er worden bijvoorbeeld ook stukken beton en metaal met de hefballon naar boven gehaald.
De werkzaamheden vinden plaats in de weken 26 en 28.
Wij hadden evengoed een geweldige duik aan de Westkant en zagen weer grote snoeken, snoekbaarsen en veel kreeftjes.

Categorieën: Duiknieuws

Onderzoek naar Nederlands oorlogsschip wordt hervat

Duiken in beeld - do, 30/06/2016 - 16:30

Deze week is het vervolgonderzoek naar het wrak van een eeuwenoud oorlogsschip op de bodem van de Finse Golf gestart. Omdat het vermoedelijk om een Nederlands oorlogsschip gaat, is de Nederlandse Staat vooralsnog eigenaar van het wrak.

Duikers van het Finse onderzoeksbureau SubZone dalen af naar 62 meter diepte om het wrak gedetailleerd en systematisch op te nemen en vast te leggen. Het is daar koud en donker en de duikers kunnen elke keer maar kort op deze diepte werken. De nationale erfgoedautoriteit van Finland is enthousiast over het onderzoek en heeft daarom vergunning verleend.

De duikactiviteiten zullen twee weken in beslag nemen. Afhankelijk van de weersomstandigheden voert het onderzoeksteam dagelijks een of meerdere duiken naar het wrak uit. SubZone zal op haar Facebookpagina afbeeldingen en korte video’s van de activiteiten boven- en onderwater plaatsen. Het laatste nieuws over het oude oorlogsschip is ook te volgen op de Facebookpagina van de gemeente Medemblik.

Doelstelling van het onderzoek is om het wrak definitief te identificeren. Het wrak is hoogstwaarschijnlijk het fregat Huis te Warmelo, een in Medemblik gebouwd oorlogsschip dat daar in 1715 zonk. Door het koude en diepe water van de Finse Golf is de houten constructie van het schip vrijwel intact. De unieke vondst werd in maart dit jaar al door de gemeente Medemblik bekend gemaakt.

De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed financiert een deel van het project en zal in overleg met de Finse collega’s het onderzoek begeleiden. De Nederlandse ambassade in Finland is een betrokken partner bij deze operatie. Ambassadeur Cees Bansema bezoekt woensdag 6 juli met Peter Swart, die het wrak op het spoor kwam, de wraklocatie in de Finse Golf.

Vervolgonderzoek
Aanvankelijk werd veel verwacht van de bestudering van de spiegel, de achterzijde van het schip, waarop traditioneel de scheepsnaam is afgebeeld. Intussen is duidelijk geworden dat de spiegel van de hoofdconstructie is losgeraakt en in stukken op de zeebodem ligt. De duikers hebben geen toestemming om scheepsonderdelen of andere voorwerpen te verplaatsen of boven water te halen. Alleen op verzoek van de Finse en Nederlandse overheid is berging toegestaan.

Peter Swart heeft het bestek van het fregat opgezocht. Deze bouwbeschrijving van het schip bevat gedetailleerde informatie over afmetingen en materiaalgebruik. Het diende ooit als leidraad voor de scheepsbouwer. SubZone neemt het scheepswrak systematisch op en maakt hiervan een 3D-computermodel. In samenwerking met Peter Swart wordt dit vergeleken met de gegevens uit het bestek. De resultaten en conclusies van het onderzoek volgen medio oktober.

Naast de analyse van de constructie wordt ook de binnenkant in kaart gebracht. De duikers mogen zelf het schip niet binnen gaan of aanraken maar proberen om met een op afstand bedienbare camera opnames te maken. Ook zal de zeebodem rondom het scheepswrak worden onderzocht.

Bron: medemblikactueel.nl

Categorieën: Duiknieuws

Carla van Westing – Verzamelen

Duiken in beeld - do, 30/06/2016 - 15:00

Er staat weer een dag met bakken op de agenda. Dat houdt in dat er ’s morgens vroeg gedoken wordt  bij Zoetersbout om dieren te verzamelen. Die zijn later op de dag te zien voor iedereen die het maar wil zien. Duikreporter Carla en buddy kunnen dan  van alles er over vertellen aan iedereen die het horen wil.

Datum:  26 juni 2016
Duiklocatie: Zoetersbout

We hebben er zin in en het weer werkt ook best mee. Het is in ieder geval droog, dat is voor mij genoeg. De stevige wind die blaast is natuurlijk minder leuk voor onze natpakduikers. Maar het is niet dramatisch koud voor ze. Omkleden voor de duik is in ieder geval geen probleem.
Na het omkleden is het nog steeds lekker rustig op de stek en gaan we bij behoorlijke golven te water. De wind staat precies op de trap, maar met hoog water kunnen we ons goed vasthouden aan de leuning. Dit levert dus geen problemen op. Ook de watertemperatuur is zeer aangenaam, zo’n 18-19 graden, dus wel errug lekkur  .
Harry en ik dalen af en doen meteen heel rustig. Zoals normaal met verzamelen. Harry gaat proberen foto’s van het verzamelen te maken, voor onze facebookpagina De Oosterschelde Boven Water. Maar het zicht is daar zo te zien niet echt geschikt voor. Maar ik ga lekker aan de gang. Wat krukels en fuikhorentjes heb ik al gauw te pakken. Krabbetjes komen zo wel. Eerst wat spannendere dingen. Ik gebruik deze duik meteen om contactlenzen te testen. Die geven boven water een wat vertroebelde blik, maar wie weet is het onder water beter. Nou, ik weet het nu, ook een vertroebelde blik. Ik krijg niets echt scherp op mijn netvlies. Dus ik moet alweer Harry als blindegeleideduiker gebruiken. Nee hoor, ik moet gewoon erg inspannen om te focussen. Ik vind dan ook in eerste instantie helemaal niks. Ik scoor wat zakpijpen en anemoontjes. Ja, die lopen niet weg. Ook wat ribkwalletjes die voor mijn neus voorbij komen. Hooiwagenkrabben krijg ik ook te pakken. En zo waar een babyzeenaaldje. Een schitterend klein kompaskwalletje en een paar bruine plooislakken staan ook op het punt beroemd te worden voor een breed publiek.
Het verbaast me, maar ik zie niet één heremietkreeftje. Wel krijg ik wat leuke krabbetjes te pakken en ook vind ik wat zeesterren, want ook die waren niet massaal aanwezig. Eentje heeft slechts vier armen, leuk educatief exemplaar dus die mag ook mee. Evenals een krabbetje en wat steurgarnalen met eitjes. Na drie kwartier geef ik het op. Ik kan niet blijven focussen, mijn ogen worden erg moe. Dus we gaan naar boven.


Wel zie ik nog een raar fenomeen. Twee hooiwagenkrabben die met hun scharen uitgespreid tegenover elkaar staan. En ze blijven zo staan, bewegen wel een beetje, maar erg weinig. We maken er een paar foto’s van. Ook wat stoffig, maar je kunt het wel zien. Ik weet niet of ze aan het vechten zijn of dat het iets anders te betekenen heeft.
Nu maar hopen dat Pieter, onze andere verzamelaar wat speciale dingen heeft. Als we de dieren bij Lilian in de tonnen hebben gezet kleden we ons om. We weten dus nog steeds niet of er nog andere dingen zijn gevonden.
We komen er pas achter nadat we in de haven van Burghsluis hebben verzameld en de bakken gaan inrichten. In de haven vinden we nog wat leuke dingen, zoals altijd eigenlijk.
Als we de bakken gaan inrichten hebben we meteen een hoop belangstellenden om ons heen, wat heerlijk is dat toch om meteen te kunnen gaan vertellen. Onder het praten vullen we de aquaria met dieren. We proberen altijd wel een beetje themabakken te maken. Eentje met kwallen, eentje met krabben, eentje met garnalen en eentje met slakken. Zakpijpen en anemoontjes weer in een andere bak. De zeesterren zetten we in een ondiepe bak zodat de kinderen ze kunnen aanraken en voelen dat deze tot de stekelhuidigen behoren. Evenals het appeltje wat erbij zit. En de brokkelster is ook leuk erbij. Voordat we klaar zijn hebben we al een heleboel verteld.
En de rest van de middag ook, er is weer enorm veel animo om te kijken en onze uitleg aan te horen. Wij krijgen hier zoveel energie van, dit is zo leuk om te doen.
Als we om even over drieën vinden dat het water te warm wordt voor de dieren gaan we langzaamaan opruimen. We kunnen dat altijd goed zien, omdat de beesten dan slomer worden en bijna niet meer bewegen. Het is dan altijd een genot om te zien dat als we ze terugzetten in de koelere Oosterschelde, ze weer helemaal beweeglijk worden en verschillende dieren schieten dan meteen weg. Dat is de bedoeling, dat ze even te bezichtigen zijn en dan weer gezond en wel verder kunnen in hun natuurlijke habitat.
Tja, we hadden dan vandaag misschien niet echt bijzondere dieren, maar de belangstelling was weer enorm. Zeker meer dan honderd mensen hebben we kunnen laten meegenieten van de onderwaterpracht van onze Oosterschelde.
Over twee weken staan we weer bij de haven van Burghsluis, aan het einde van de parkeerplaats. Wie weet wat we dan in onze bakken hebben…. Maar zelfs als er geen speciale dieren bij zijn kunnen wij menig duiker en andere geïnteresseerden nog een aantal nieuwe wetenswaardigheden vertellen.
Wie weet tot 10 juli in Burghsluis.

Categorieën: Duiknieuws

Vincent Dorresteijn – Sepia’s als bijvangst

Duiken in beeld - do, 30/06/2016 - 10:00

Na een dagje duiken op de Noordzee, trekken de zeepaardjes bij de Zeelandbrug eigenlijk ook… Duikreporter Vincent Dorresteijn vertrekt naar Zeeland voor twee duiken.

Datum:  26 juni 2016
Duiklocatie: Zeelandbrug

Afgelopen week heb ik flink lopen twijfelen. Moet ik nu gaan duiken op de Noordzee of zal ik zeepaardjes gaan zoeken bij de Zeelandbrug? Na even te “onderhandelen” met mijn vrouw was ik er uit. Ik ga gewoon zaterdag duiken op de Noordzee en zondag bij de Zeelandbrug. In ruil voor dit drukke duikweekend blijf ik de volgende twee weekenden thuis om gezellig iets leuks te doen met mijn vrouw. De afspraken voor de Noordzee waren al rond maar ik zou het toch wel gezellig vinden om samen met iemand van de duikvereniging naar Zeeland te rijden.

Op mijn verzoek in de groepsapp van de vereniging reageerde Jos Oostenbrink. Hij had wel zin om een tweetal duiken te maken op zoek naar het beroemde zeepaardje. Ik had Jos nog nooit ontmoet. Hij heeft namelijk een vaste duikmaat en is net als ik niet zo vaak in het clubhuis te vinden. Eens moest de eerste keer zijn en zo was een afspraak om te gaan duiken snel gemaakt. We zouden rond 10 uur  vertrekken zodat we ruim voor de LW kentering bij de brug zouden staan. Ik heb na dat ik zaterdagavond thuis kwam van de duiken op de Noordzee nog de energie gevonden om mijn duikspullen die in een reistas zaten, Wat praktisch is voor op de boot, in een kist te gooien en mijn 15 liter flessen om te ruilen voor een handzame 10 liter. Ook heb ik nog een lekkere pasta salade gemaakt met gerookte kip zodat Jos en ik voor de tweede duik een lekker hapje konden eten.

Na twee uur rijden hadden we voldoende tijd om een beetje kennis te maken met elkaar en stonden we knap op een parkeerplaats op het galgelaantje. Ik had verwacht dat we pas ergens in Zierikzee centrum konden parkeren maar dat viel alles mee. We gingen even verkennen aan de waterkant en onderweg zagen we hoe asociaal sommige duikers de auto parkeren. De plekjes zijn best krap maar om nu schuin op twee plekken te parkeren vind ik nergens voor nodig!

We zagen aan andere duikers die al ruim voor de kentering te water gingen dat de stroming erg mee viel en we besloten ook voor de drukte uit te vertrekken. We gingen snel onze setjes opbouwen en juist met deze duik knapte mijn o ring. Snel draaide ik mijn kraan dicht maar ik  was natuurlijk toch best wat lucht kwijt. Gelukkig is er het vulstation bij de duikstek.

Eenmaal omgekleed liepen we richting de waterkant. Onderweg hoorde ik dat bijna iedereen het over het zeepaardje had. The talk of the day! Ik had via facebook al aan iemand gevraagd die veel duikt waar het zeepaardje te vinden was en het plan was om zijn aanwijzingen te volgen. Het publieke geheim was dat hij op een sepiarekje links van de eerste pijler zat.

Al snel kwamen de rekjes te voorschijn maar aangezien daar geen duikers omheen lagen wist ik dat het niet het juiste rekje was. Na maar een paar minuutjes zwemmen zag ik rechts van mij het flitsen van een camera. Meteen wist ik dat we op de juiste plek moesten zijn en mijn bloed ging sneller stromen. Jos en ik zwommen naar het bewuste rekje en op een klein afstandje keek ik waar de fotograaf zijn enorme camera op richtte.  Het duurde nog een aantal momenten tot ik het paardje zag. Het beestje zat goed gecamoufleerd onderaan het rekje. Ik keek naar Jos en hij had het beestje ook gezien. We bleven even wachten en na een poosje gaf de fotograaf ons ook even de kans om te kijken. Wat een prachtig beestje. We hadden mooi de kans om hem of haar van dichtbij te bekijken. Dit tegen alle verwachtingen in want ik had me voorbereid om te moeten rugbyen om een glimp op te kunnen vangen.

Na een poosje was het tijd voor Jos en mij om weer te vertrekken en ruimte te maken voor de fotograaf die rustig op de achtergrond op zijn kans bleef wachten. We besloten om ons met de stroming mee te laten voeren naar het westen en kwamen al snel bij de mooi begroeide eerste pijler. In de luwte van de pijler konden we even hangen en hebben we de pijler goed bekeken. Ik keek regelmatig in “het blauw” in de hoop een aantal harders en / of zeebaarzen te zien maar helaas. Het maakte niet uit want niets kon deze duik nog kapot maken!

Na nog een poos westelijk te driften zijn we omgedraaid. Er was inmiddels bijna geen stroming meer en we konden gemakkelijk terug naar de trap zwemmen. Tijdens het driften hebben we zoals gebruikelijk bij de Zeelandbrug een aantal prachtige kreeften en dodemansduim gezien. Ook wees Jos mij nog een mooie Noordzeekrab aan. Ik wilde graag ondiep terug zwemmen om nog op zoek te gaan naar wat slakjes maar het zicht werd dichter bij de kant erg slecht dus zijn we na precies een uur gedoken te hebben naar de oppervlakte gestegen. De maximale diepte was 12,2 meter.

Na het omkleden hebben we even een broodje gegeten en besloten we om even een warm drankje te halen bij de Heerenkeet. We hebben even getwijfeld of we wel weg moesten gaan omdat we bang waren om ons parkeerplek kwijt te zijn maar toen we terug kwamen was de parkeerplaats warempel bijna leeg. We hebben een lekkere avondmaaltijd gegeten op de parkeerplaats en zijn ons gaan omkleden. Op een gegeven moment gaf Jos aan dat hij een probleem had met zijn duikcomputer. De lucht geïntegreerde computer bleek een storing te hebben en weigerde in duikmodus te gaan. Zonder computer heeft Jos geen idee hoeveel lucht hij nog heeft en hij kan dan ook geen diepte aflezen dus hij besloot om aan de kant te blijven. Jos baalde enorm zeker gezien het feit dat hij kort hiervoor nog op internet gekeken heeft voor een backup manometer en dieptemeter. Had hij deze nu maar aangeschaft.

 

Ik vroeg Jos of hij het erg vond of ik wel even ging duiken. Hij had geen bezwaar als ik maar beloofde dat het me niet nog eens zou lukken om het zeepaardje te vinden. Uiteraard ging ik toch weer op zoek. Ik ben drie keer zonder succes alle rekjes langs gegaan. Onder water kwam ik diverse zoekende duikers tegen. Allemaal vroegen ze in gebaren taal waar het diertje was. Vandaag hoorde ik dat het diertje zich verplaatst heeft en geef hem / haar eens ongelijk met al die drukte.

Tijdens het zoeken zag ik wel nog twee keer een sepia. De sepia’s waren nog het doel van mijn vorige Zeeland trip maar nu zag ik ze slechts als “bijvangst.” Ik heb mezelf gedwongen om toch nog maar even goed naar ze te kijken want het zal waarschijnlijk dit jaar de laatste keer zijn dat ik ze mag bewonderen. Ook heb ik nog een mooie zeebaars gezien.

Met Jos had ik afgesproken dat ik 19.45 weer boven zou komen en na precies 50 minuten kwam ik klokslag kwart voor 8 weer boven en had een maximale diepte bereikt van 12,5 meter.

Ik heb snel mijn spullen ingepakt en we zijn weer aan de terugweg begonnen. Ik voelde me lichtelijk schuldig dat Jos niet kon duiken maar Jos gaf aan het niet erg te vinden. Missie zeepaard was namelijk geslaagd en dat is toch de droom van een heleboel duikers!

Bedankt voor de gezellige dag, Jos!

Categorieën: Duiknieuws

Jos Broere neemt deel aan onderwaterfotografiewedstrijd in Korea

NOB - do, 30/06/2016 - 08:49
Van 1 t/m 5 september 2016 organiseert de Korean Underwater Association een internationale onderwaterfotografie wedstrijd in Korea. Namens Nederland neemt de huidig Nederlands Kampioen Jos Broere uit Zevenaar deel. Ester van den Doel uit Vlissingen zal Jos assisteren en zijn model zijn voor één van de categorieën.
Categorieën: Duiknieuws

Bare Evoke: het warmste wetsuit voor dames

Duiken in beeld - do, 30/06/2016 - 08:03

De Bare Evoke is een wetsuit, speciaal voor vrouwen! En het houdt werkelijk iedereen warm. Voor importeur Amilco reden genoeg om de proef op de som te nemen met de grootst denkbare koukleum – Pauline Hulspas.

 

«Als verschrikkelijke koukleum en (dus) fervent droogpakduiker zal je mij niet snel in een natpak zien. Zelfs op vakantie niet! Liever betaal ik nog extra voor overgewicht om dan maar mijn droogpak mee te nemen dan dat ik het na 20 minuten al koud heb. Als het water zo rond de 30 graden is, dan heb ik het pas echt naar mijn zin!

Toen de vertegenwoordiger van Bare bij Fata Aquana langskwam om te vertellen dat er een schitterend damespak op de markt zou komen dat echt het allerwarmste aller tijden zou zijn, heb ik ‘m dus een beetje uitgelachen! Het kan immers nooit warm genoeg zijn voor mij! Natuurlijk kon ik het niet laten om te zeggen dat ik dan te zijner tijd wel het beste proefkonijn zou zijn.
Uiteraard ben ik er nooit echt vanuit gegaan dat we dus inderdaad een pakketje zouden krijgen met het Bare Evoke pak. Nu moest ik de uitdaging dus wel aangaan!

Perfecte maatvoering
Het begon direct al meer dan goed, beter dan mijn verwachtingen! Het pak gaat namelijk in een keer goed aan! Nooit verwacht, maar de maatvoering is dus werkelijk perfect. De vormgeving van het pak voldoet aan alle eisen die je aan een damespak kunt stellen. Anatomisch volledig correct dus. Het materiaal is superflexibel en zacht en ik haal mijn knokkels niet open bij het aantrekken. En dan (niet geheel onbelangrijk): het pak ziet er ook nog eens heel mooi uit.

Warm duiken
Eerlijk is eerlijk – ik heb het pak eerst uitgeprobeerd in het warmere water van Jordanië. Normaal gesproken duik ik daar het liefst in droogpak of 7 mm, maar dan begin ik al vrij snel aan te geven dat ik het koud heb! Het grootste probleem is dan ook om juist daar een pak te vinden waarmee je het boven water niet te warm hebt en onder water juist lekker warm. Ook bij de tropisch bovenwater temperatuur kon ik het pak nog makkelijk aantrekken, wat een verademing! De rits op rug gaat makkelijk dicht en de ritsen bij de benen zijn lekker lang zodat je het pak supermakkelijk aan- en uittrekt. Het ritsje bij de kraag zorgt er voor dat je boven water nog lekker kunt ademen.

Warm duiken in frisser water
Na deze goede ervaring heb ik het aangedurfd: ik ben in Nederland gaan duiken met dit Bare Evoke natpak! Ok, het was even wennen, want mijn schoenen liepen vol water en er zit niet zo een inflator op mijn borst, maar binnen 5 minuten was ik verkocht! Natuurlijk voelde ik het wat frisse water binnenlopen. Normaal gesproken kom je dan na een paar minuten wel weer op temperatuur. De Evoke doet het wat anders: in plaats van op temperatuur komen voelde het (binnen een minuut al) of ik een klein kacheltje in mijn pak had zitten. Het werd echt lekker warm! En ook op diepte (waar het nog maar 9 graden was) kon ik het prima uithouden! Dat moet de combinatie van de Celliant stof met de high en low loft voering zijn.

Ooit een duiker zien juichen onder water? Helemaal happy dus!

Ik heb er zelfs nog een lesduik mee gemaakt en ik hoefde niet te wennen. Bijkomend voordeel: veel minder lood nodig (en dat terwijl je met een nieuw pak vaak meer lood nodig hebt). Omdat het pak makkelijk uitgaat, was ik uiteindelijk sneller klaar dan de meeste andere duikers en had ik het nog steeds lekker warm.

Kortom, een aanwinst, dit nieuwe Bare Evoke pak. Na deze ervaringen gaan we het pak uiteraard in de winkel voeren – een aanrader voor elke damesduiker!»

Tekst: Pauline Hulspas, Fata Aquana

Meer over Bare Evoke…

Categorieën: Duiknieuws

Hans van de Hee – Boerencamping en dikke kreeften

Duiken in beeld - wo, 29/06/2016 - 20:00

Vanaf een camping vlakbij de bekende duiklocaties maakt duikreporter Hans schitterende duiken in Zeeland. Hij maakte een korte filmimpressie van zijn duiken.

Datum:  juni 2016
Duiklocatie: Zeeland

Elk jaar ga ik voor een lang weekend naar het mooie Zeeland om een paar duiken te maken.
Ik houd niet zo van auto rijden dus vanuit Noord Holland voor 2 duikjes op 1 dag heen en weer, neen dat liever niet. Vandaar dat ik met mijn buddys altijd ga kamperen en jawel, dat doen we bij de boerencamping. Al een jaar of zes kom ik daar op de camping en opa ligt dan gewoon in een koepel tentje. Ik ga hier geen reclame maken voor deze camping maar zeg tegen duikers altijd dat het leuk en vooral makkelijk is want “2 maal rechts af en je bent op de duiklocatie N. Kerkweg”. Dat spreekt de duikers wel aan !
Dit jaar ging mijn vrouw voor het eerst mee en denk maar niet dat die nog in een tentje gaat liggen. Dus dan maar met de caravan naar Zeeland.

Het “voordeel” dat de vrouw mee gaat is dat je niet alleen duikt maar ook nog wat gaat rond kijken. Zo kwam ik voor het eerst in het mooie plaatsje Zierikzee. Zo vaak langs gereden, op weg naar de Zeelandbrug maar nooit even de tijd genomen om verder te kijken. En wat voor verassing ! Wat is dat een mooie en vooral een oude stad. Jawel, in 1208 kregen ze al voor de eerste keer stadsrechten. Wat een stuk geschiedenis, de oude poorten, gemeentehuis, stadswal en binnen/buiten haven, helemaal geweldig. Genoeg hierover.
Slecht weer hebben we soms ook, vorig jaar volgens mijn logboek 25 juli, werden we bijna van de camping afgeblazen, windkracht 12. Vorige week ging de zogenaamde “supercel”, maar net langs Zeeland en we werden midden in de nacht wakker van het noodweer. Wat waren we blij dat we deze keer met de caravan waren.


(de avond er voor was er nog zo’mooie zonsondergang)
Gelukkig kwamen mijn buddys Heidi en Jos ook nog langs en kon ik uiteindelijk toch nog 6 mooie duiken maken.
Onze eerste duik was een nachtduik bij de N. Kerkweg en we zagen daar vooral veel dikke kreeften.
Bij onze tweede duik op het Frans Kok rif zagen wij opvallend veel fotograferende duikers. Heel bijzonder, bijna allemaal met dubbele flitsers en ze lagen keurig op een rij ? Het werd ons pas duidelijk toen wij een mevrouw met iets rossig, kort haar van de ene naar de andere fotograaf zagen zwemmen. Leuk zo’n klas onderwaterfotografen.
Wij hebben bij onze duiken geen sepia’s en ook geen zeepaardje gezien, werd een beetje te druk daar . . .
Ondanks het noodweer was het toch weer leuk in Zeeland en mogelijk in augustus nogmaals en dan weer met het tentje.
En voor de duikers die nog een leuke camping zoeken : vanaf de N. Kerkweg 2 x links af en dan ben je er.
Ik heb een kort filmpie bijgevoegd.

Gr. Hans

Categorieën: Duiknieuws

Vincent Dorresteijn – SS zandkasteel en SS Madrid

Duiken in beeld - wo, 29/06/2016 - 15:00

Al enkele weken zag hij met gepaste jaloezie berichten op facebook voorbij komen van Noordzee duikteams die verslag deden van trips naar de Noordzee. Voor Vincent Dorresteijn werd het ook weer tijd voor een duikje!

Datum:  25 juni 2016
Duiklocatie: Noordzee

Ik vond het zelf ook wel weer hoog tijd worden dus heb ik Coen Onstwedder een whatsapp gestuurd om aan te geven dat ik het komende weekend graag weer een keer mee zou willen. Coen Onstwedder en Hugo Raven vormen samen met vaste opstappers Peter Vet en Leonard Smiet en instructeur Bjorn Sloos het duikteam Northseadivers. Als je een keer mee wilt en je hebt voldoende ervaring neem dan vooral eens contact met hen!

Het antwoord van Coen was kort en veelbelovend. “Komt goed!” Ik had zelf ook al op de windfinder app gekeken. Dit is een app waarmee je voorspellingen van golfhoogtes op zee kan zien. Het zag er inderdaad goed uit maar zoals iedereen die wel eens op de Noordzee duikt weet is dat het zomaar kan zijn dat de voorspelling veranderd en dat als de golven te hoog worden er niet uitgevaren word. Dit moet je dan ook niet willen want dat is veel te gevaarlijk en sowieso erg oncomfortabel.

Woensdag kwam het verlossende whatsappje binnen op de groepsapp van duikteam Northseadivers. Wie wil er mee voor 2 duiken? We gaan met 2 boten en we vertrekken om 9.30. Ik had die middag voor de zekerheid mijn 15 liter duikflessen al laten vullen met ean32 dus ik was er klaar voor! Vrijdagavond heb ik mijn duikspullen nog eens extra goed nagekeken en alles klaargezet. Check check dubbel check! Ik had om 8.15 afgesproken met Hugo om te carpoolen. Hugo woont namelijk vlakbij mij en dat is wel zo gezellig. Hugo duikt samen met Coen al jaren op de Noordzee en als je er naar vraagt heeft hij altijd wel iets spannends te vertellen over het duiken op de wrakken van de Noordzee!

In de haven in Den Helder staan al een  aantal duikers te wachten. Een aantal ken ik al en aan een aantal stel ik mij even voor. Aan boord van de Mac-O gaan Bjorn, Bart, en Richard van duikteam Heerenveen mee en daarnaast is Glen helemaal uit België gekomen om een keer mee te duiken. Ik zelf ga met Hugo mee op de Red Rover samen met Leonard en Joost die helemaal uit Zierikzee komt. Net vertrokken keert Hugo ineens weer om. Simon stond bij de haven en Hugo was helemaal vergeten dat hij mee zou gaan. Nu  we compleet waren voeren we naar de sluis en daarna de vlakke Noordzee op. Er was amper een golfje en dat is natuurlijk gunstig.


De Mac-O is wat sneller dan de Red Rover en is voor ons uitgevaren om alvast te gaan kijken bij het wrak. Het bleek maar een klein wrakje te zijn en zodoende besloten zij om een ander wrak te pakken een klein stukje verder. Na ruim 2 uur varen kwamen wij aan en na even zoeken werd het anker uitgegooid. We waren ruim op tijd en de stroming was er nog lang niet uit. We namen allemaal een hapje en een drankje en zagen nog een zeehond met z’n kopje boven water komen. Ineens zagen we met hoge snelheid een RIB op ons af komen. Het bleek de kustwacht te zijn en ze wilden weten of we al gedoken hadden. Met de belofte dat zij later nog wel even zouden komen kijken vertrokken zij weer maar we hebben ze de rest van de dag niet meer gezien. Ik denk dat ze bang waren dat we een grote kist met gouden munten zouden vinden op het wrak.

Ongeveer een uur later konden we te water. Simon lag er als eerst in en daarna ik. Achter elkaar daalden we af langs het ankerlijn. Onderweg kwamen we nog een gigantische kompaskwal tegen. Op een diepte van ongeveer 21 meter kwamen we op een zandbodem aan maar we zagen geen wrak. Na het vast maken van de wrakkenreel aan het anker zwommen we een poos rechtuit maar nog steeds geen geluk. Simon en ik zwommen terug naar het ankerlijn en zijn zonder succes nog een aantal kanten op gezwommen. Na het opstijgen langs de ankerlijn bleek dat Joost ook niets had gevonden. Hugo wilde er net in springen. Ik zei tegen hem dat hij hier niet te water hoeft maar Hugo zei dat hij het toch ging proberen. Het zou niet de eerste keer zijn dat hij als enige het wrak gevonden heeft. Na een poos kwam Leonard naar boven en even later zagen we de hefballon met het anker boven water komen. Hugo en Leonard hadden ook niets gevonden en gelukkig lag het niet aan ons. Joost vond dat hij nog nooit zo een mooi zandkasteel had gezien. Door de sterke stroming was het anker waarschijnlijk wat gaan slepen en zodoende lagen we wat verder er vanaf. Erg jammer maar dit kan natuurlijk gebeuren. Deze duik heb ik 31 minuten gedoken met een diepte van 21,6 meter

Hugo vroeg ons of op welk wrak we voor de tweede duik wilde bezoeken. Unaniem werd besloten dat het de SS Madrid zou worden. Dit was een passagiersschip uit Duitsland van 134 x 17 x 11.5 meter. Tijdens de oorlog is het schip aangevallen door een Brits vliegtuig en is tot zinken gebracht op 9 december 1941. Hierbij zijn 12 mensen om het leven gekomen.

Na een poosje varen en kletsen kwamen we aan en het bleek dat de stroming er al goed uit was. We konden dus direct omkleden. Even later lagen we te water. Tijdens het afdalen zag ik al dat het zicht erg slecht was. Nog voor ik het door had lag ik boven op het wrak. Het zicht was misschien 50 cm maar het wrak is prachtig begroeid en heeft alle kleuren van de regenboog. Wat een feest om te zien. Regelmatig zag ik vissen zwemmen maar het zicht was te slecht om ze te herkennen. Op het wrak kon ik alle kanten op aangezien het groot genoeg is. Na een poosje kwam ik aan de zijkant van het schip terecht. Ik had namelijk aan mijn rechterkant zand en linksboven mij het schip. Ik vond het een beetje eng dat ik iets boven mij had vooral omdat ik niet goed kon zien vanwege het slechte zicht. Ik besloot iets op te stijgen en even later kwam ik weer boven op het wrak.

Ik heb het een behoorlijke tijd uitgehouden op het wrak en eenmaal terug bij het ankerlijn zag ik dat er nog maar één haakje aan het anker zat. Dat moest de wrakkenreel van Leonard zijn want hij zou als laatste de hefballon met het anker omhoog schieten. De anderen moesten dus al opgestegen zijn. Zij doken immers op lucht en Leonard en ik op nitrox. Leonard was nergens te beslissen. Voor het zelfde geld was hij 2 meter bij me vandaan maar ik had nog wat tijd over dus zwom nog even de andere kant op. Toen ik 5 minuten later weer bij het anker kwam zag ik dat Leonard er ook was. Ik gaf aan dat ik zou gaan opstijgen. Na mijn veiligheidstop gedaan te hebben ben ik aan boord geklommen. Ik heb 51 min gedoken met een maximale diepte van 18,3 meter.

We waren het met z’n allen eens dat we graag nog eens terug kwamen naar de SS Madrid met beter zicht want dat moet toch een fantastische duik zijn! Na een lekker kopje soep en een bordje Nasi dat Coen bij ons kwam brengen zijn we terug naar de haven gevaren. Vlak voor de sluis kwam er nog een zeehond bij ons kijken. Het schijnt een bekende te zijn en hij word Bertus de zeehond genoemd. Na alle spullen weer in de auto geladen te hebben ging iedereen weer op weg naar huis na een mooie dag op zee!

Categorieën: Duiknieuws

De dahlia’s van Den Osse

Duiken in beeld - wo, 29/06/2016 - 14:22

Bijna zijn we het normaal gaan vinden: de zeedahlia’s in het Grevelingenmeer bij Den Osse. 
Na de vondst van de eerste zeedahlia, jaren geleden, verscheen er al vrij snel een tweede en een derde exemplaar. Met na een jaar weer een flinke uitbreiding van de populatie. Uiteindelijk was er zelfs sprake van een echte ‘zeedahlia-route’ die steeds verder uitgebreid werd. De route leidde je langs de 8,9 en uiteindelijk zelfs 14 zeedahlia’s bij Den Osse. Allemaal in één duik te bewonderen!  Maar waarom eigenlijk hier?

Zeedahlia’s kennen veel duikers vanuit de Oosterschelde, of van de Noordzee. In de Noordzee zijn wrakken soms begroeid met talloze zeedahlia’s en duikplaats Brouwersdam Noorzeezijde staat ook vol met zeedahlia’s.
Op veel duikplaatsen in de Oosterschelde zijn zeedahlia’s ook geen vreemde verschijning, maar zelden talrijk aanwezig. Sint Annaland stond enkele jaren geleden bekend om haar diversiteit in kleuren van de zeedahlia’s (hoewel die na de zandstort daar vrijwel allemaal zijn verdwenen). Zelfs bij de Bergse Diepsluis zijn enkele exemplaren te bewonderen.

Maar in het Grevelingenmeer, eigenlijk alleen maar bij Den Osse!
Hoewel bijna alle duikers op de parkeerplaats wel één of meerdere exemplaren weten te zitten, blijkt eigenlijk niemand te weten waarom ze nou juist op deze locatie zitten. En waarom het aantal zich uitbreidt op alleen maar deze locatie.
Komt dat doordat de eerst gevestigde zeedahlia’s zich voortgeplant hebben? En waarom zitten ze vrijwel alleen bij Den Osse in het Grevelingenmeer?
Wat is er aan de hand met de bekendste zeedahlia op de ‘route’: het exemplaar op de reefball? Hij is kleurlozer dan de andere exemplaren, heeft dikkere tentakels en de mond lijkt opgezet en naar buiten geperst. In een briefing van deze duikplaats noem ik deze zeedahlia altijd oneerbiedig “die met de liesbreuk”. Wellicht is Holle Bolle Zeedahlia een nog betere naam!
Op zoek naar informatie over deze dieren (ja, dieren!) kom ik snel bedrogen uit. Er is niet veel informatie over.

Kort samengevat, is er het volgende te vinden:
Dezeedahlia(Urticina felina) is eenzeeanemonensoortuit de familieActiniidae. Deze dieren bereiken een doorsnede van 10 tot 15 centimeter. De zuil wordt zo’n 6 centimeter hoog met 2 centimeter lange tentakels. De zuil is breder dan hoog en heeft een bobbelige structuur. Kenmerkend zijn de heldere meestal rode lijnen die vanuit de mond als dubbele lijn beginnen en om de tentakels heen lopen.  Zeedahlia’s komen voor in verschillende kleuren, van bruin, oranje en rozerood tot groen en paars.
Zeedahlia’s voeden zich met relatief grote prooien, zoals krabben, garnalen en visjes. Ze hechten de voet vast aan hard substraat, dat vaak verborgen zit onder zachter substraat.
Deze anemonen kunnen zich voortbewegen door hun voet los te laten van de ondergrond en zich op de stroming mee te laten drijven naar een andere plek. Ze kunnen ook in beperkte mate naar een andere plek kruipen. Op de nieuwe plek hechten ze zich opnieuw vast aan een harde ondergrond.
Zeedahlia’s hebben weinig natuurlijke vijanden, hoewel zeenaaktslakken zoals vlokslakken wel anemonen eten.
Dat levert niet heel veel aanvullende informatie op. Dus schakelen we een hulplijn in: we bellen met marine bioloog Peter H. van Bragt! En zoals altijd heeft hij een hele duidelijke (en logische) verklaring voor de zo beperkte verspreiding van zeedahlia’s in het Grevelingenmeer.

Zeedahlia’s zijn afhankelijk van stroming voor het aanleveren van voedsel en vers water. Daarnaast verspreidt de stroming ook de larven van jonge zeedahlia’s.
Dat verklaart waarom zeedahlia’s meer in de Oosterschelde en de Noordzee voorkomen dan in het Grevelingenmeer. Hier stroomt het immers (vrijwel) niet. Waarom ze dan wel bij Den Osse voorkomen? Peter legt uit, dat dit te maken heeft met de stromingslijn achter de spuisluis in de Brouwersdam. Als je op de kaart kijkt en naar de dieptelijnen in de Grevelingen, zie je dat de stroming die door de Brouwerssluis naar binnen komt, door een stroomgeul loopt, die precies bij Den Osse tegen de wand van de dijk botst. Hier loopt de bodem plotseling steil op, bij de betonplaten en de oude dijk onder water. De stroming vanuit de Noordzee met het verse water vol allerlei soorten larven die veel op de Noordzee komen, botst plotseling tegen een muur van hard substraat. Precies waar de zeedahlia’s zich graag op hechten! Van de ontelbare larven die hier terecht komen, slagen maar enkele exemplaren er in zich te vestigen. De omstandigheden zijn hier natuurlijk verre van ideaal.
Naast de opvallende zeedahlia’s, verklaart deze stroming ook waarom bijzondere waarnemingen van ongebruikelijke soorten in het Grevelingenmeer, vaak bij Den Osse worden gedaan.
Zomers gaat hier jaarlijks veel van het onderwaterleven dood door te slechte waterkwaliteit, vooral door gebrek aan zuurstof. Relatief veel vers Noordzeewater komt bij Den Osse aan maar toch blijven hier de omstandigheden niet goed genoeg voor een definitieve vestiging van de meeste larven uit de Noordzee.

De zeedahlia’s bij Den Osse vormen dan ook geen stabiele populatie. De zeedahlia’s die we nu zien, worden ouder en sterker afhankelijk van de omstandigheden. Het gebrek aan stroming en de niet optimale samenstelling van het water, zorgen ervoor dat de dieren langzaam ongezonder en zieker worden.
De dahlia op de reefball is hier een duidelijk voorbeeld van. Dit is het oudste exemplaar bij Den Osse. De omstandigheden zijn ook voor dit dier ook erg slecht, waardoor de gezondheid van het dier slecht is. Het kan zijn fysiologie niet goed in stand houden. Het dier moet alles uit de kast trekken om te overleven en zijn 3D structuur te behouden. Het resultaat is dat het er nu zo opgeblazen uit ziet.

Hoewel de levensverwachting van zeedahlia’s in goede omstandigheden wel 50 jaar kan zijn,  is de levensverwachting van de zeedahlia’s bij Den Osse veel minder. En dat alleen voor de sterkste exemplaren.

De zeedahlia’s die wij kunnen waarnemen op de zeedahlia-route, zijn slechts een minimaal percentage van het aantal larven en jonge dahlia’s dat bij Den Osse aankomt. De meeste kunnen zich niet tot een zichtbaar exemplaar ontwikkelen. Andere groeien nog wel uit tot kleine exemplaren, maar sterven dan weer. Regelmatig zijn er meerdere jonge dahlia’s te zien bij Den Osse, met name op de richels op de betonplaten, tussen de 9 en 15 meter. Ze groeiden uit tot rond de 4 cm en verdwijnen dan meestal weer snel. Waarschijnlijk omdat ze hier niet overleven.
Dat deze exemplaren precies op de richels gevonden werden, bevestigd de theorie van de stroming die hier tegenaan botst, waardoor de larven zich hier op kunnen hechten.

Weer een mysterie opgelost!
En respect voor deze die-harde-zeedahlia’s! Ik zal de arme bejaarde opa op de reefball nooit meer voorstellen als de zeedahlia met een liesbreuk. Ook al heeft hij die eigenlijk misschien precies wel, in zeedahlia-pathologische termen…

Dat er in de stroomdraad van de spuisluis zoveel zeedahlia’s en sporadisch ook andere Noordzee soorten als penneschaft en brede ringsprietslakken te vinden zijn geeft aan hoe belangrijk het is om de Brouwersdam verder open te gooien. Alleen dan kan de water- en bodemkwaliteit en de lokale biodiversiteit in het Grevelingenmeer tenminste deels hersteld worden.

Met dank aan: Peter H. van Bragt

Categorieën: Duiknieuws

HES van Schoonhoven benoemd tot Lid van Verdienste

NOB - wo, 29/06/2016 - 10:27
Tijdens de Algemene Ledenvergadering van de NOB is vrijwilliger HES van Schoonhoven benoemd tot Lid van Verdienste. HES heeft een belangrijke rol gespeeld bij de revisie van de duikopleidingen (in 2004 en momenteel opnieuw voor 2017) en is een actief lid van de commissie Deltagebied. HES kon zelf niet bij de ledenvergadering aanwezig zijn. Daarom is deze week alsnog het certificaat door NOB-bestuurder Bert Vos aan HES overhandigd.
Categorieën: Duiknieuws

Eduard Bello – Ontmoeting met het zeepaardje

Duiken in beeld - wo, 29/06/2016 - 10:00

Alle duikers bij de Zeelandbrug hebben hetzelfde doel op dit moment: één van de zeepaardjes vinden. Want een zeepaardje in Nederland zien, is toch wel heel bijzonder.

Datum:  22 juni 2016
Duiklocatie: Zeelandbrug

Op de parkeerterrein was het nog redelijk rustig, maar de gene die we spraken hadden allemaal 1 doel. Tijdens de duik bleek al snel welke.
Bij de sepiarekjes aangekomen was het aansluiten, wachten en hopen dat dit fragiele beestje door de vele belichtingen niet te veel zou zijn afgeschrikt. Want op het moment dat mijn buddy en ik eindelijk een poging konden nemen, waren er …tig foto’s reeds gemaakt. Maar ik was enorm enthousiast en merkte dat ik alleen gefocust was op het bijzondere zeepaardje. Wat een een bijzonder moment was dit.
Na vele duiken, mijn buddy 950! was ook dit zijn eerste zeepaardje hier in Nederland, geweldig. Daar doe je het toch telkens weer voor. Van je eerste kreeft tot een harlekijnslakje tot nu een zeepaardje…. en dat allemaal in Nederland.

Categorieën: Duiknieuws

Dirk van den Bergh – Stervende sepia, zeepaard, sepiola en véél bruine plooislakken

Duiken in beeld - di, 28/06/2016 - 20:00

Sinds hij weer mag duiken zijn ze hem serieus zot aan het maken … Buddy, Petra Zondervan, weet hem te overtuigen om op een weekdag te gaan duiken bij de Zeelandbrug op de hoog water kentering om 06.00 uur ’s morgens …

Datum:  24 juni 2016
Duiklocatie: Zeelandbrug en Sint Annaland

’s Morgens loopt de wekker af om 03.45 uur. Gisterenavond heb ik alles al ingeladen en mijn bokes (voor de Nederlanders = boterhammetjes) al gesmeerd. Eerst nog een bakje (voor de Vlamingen = een jat) koffie naar binnen en om 04.25 uur ben ik op weg. Het is 75 km rijden en mijn GPS zegt dat ik om 05.20 ter plaatse zal zijn.

Ik ben helemaal niet alleen op de weg. Er rijden al veel vrachtwagens en ik voel me al meteen een stuk wakkerder: die sukkelaars zijn moeten opstaan om te werken en ik mag gaan duiken!

Na een half uur stel ik vast dat de radio niet opstaat. Hup: dat is al een heel stuk prettiger rijden met wat muziek.

Wanneer ik Goes nader kom ik in de mist terecht. ’t Zal toch niet waar zijn hé! Gelukkig wordt die niet dikker en ik kan vlot verder rijden.

Om 05.10 uur kom ik bij de brug aan. Ik ben helemaal alleen. Hoe zou dat nu komen?

Even later komt er toch nog een soloduiker aangereden. Ik moet van niet ver komen zegt hij lachend.
En daar is mijn buddy! We beginnen onmiddellijk op te tuigen en om 06.00 uur duiken we zoals gepland onder.
’t Zal wel door het ongewone uur zijn zeker … ik ben de batterijen van mijn videolampen thuis vergeten in te steken … dedju …
Dan maar bijlichten met de duiklamp en hierbij goed opletten voor overbelichting.

We gaan links van de brug op zoek naar het zeepaardje. We zakken af tot 8 meter, maar daarna duwt de stroming ons tegen de rotsblokken terug omhoog naar 5,5 meter. Zo gaan we het paardje niet vinden! We dalen terug af tot 10 meter en komen de eerste sepiastokken tegen. We zitten goed op koers nu. Petra ziet een sepia. Het diertje doet een paar pogingen om weg te zwemmen, maar heeft blijkbaar de kracht niet meer … die is stervende. We passeren nog een paar sepiastokken en dan zien we het licht van de duiklamp van de soloduiker. Ja hoor, hij heeft het zeepaardje al gevonden. Wij gaan geduldig naast hem liggen en hebben het geluk dat op dat moment het zeepaardje zich naar ons verplaatst. Het is de derde keer dat ik hier een zeepaardje kan filmen en deze keer is het in de beste omstandigheden. Alleen … ja … die videolampen … Uiteindelijk ben ik toch nog tevreden met de beelden. Op de terugweg zien we nog een zeedonderpad en een raster pitvisje, maar die beelden zijn té overbelicht om te gebruiken. Tja, stroming, filmen, bijlichten … niet simpel!

We komen mooi terug bij de trap boven en na het aftuigen en omkleden bespreken we wat we verder gaan doen. Het plan was oorspronkelijk om een tweede duik te doen bij zoetersbout zodat we niet naar het getij moesten kijken, maar Petra zou liever hier nog een duikje maken. Een driftduikje dan? Of nee, weet je wat we doen: we gaan ergens een koffie drinken en rijden dan rustig naar Sint Annaland om daar om 12.30 uur op de laag water kentering te duiken. OK! Mooi plan. Het is juist een jaar geleden dat ik daar nog gedoken heb.

We rijden naar Zierikzee voor de koffie, maar zijn vergeten dat het nog maar 08.30 uur is … Er is nog niets open!

Dan maar onderweg uitkijken of we iets open vinden of anders in Sint Annaland zelf. We eindigen op de parking aan de haven, want er is nergens iets open.

We wandelen al eens tot op het strandje om de stek te chekken. Het ziet er goed uit: ook hier niet al te veel stroming te merken.

Terug bij de auto begint het te regenen. We schuilen in de auto en ik dommel een uurtje in ’t slaap …

Tijd om op te tuigen!

We liggen om 12.00 uur in het water en zwemmen aan de oppervlakte naar de groene boei. Dit om mijn lucht te sparen (Petra heeft kieuwen en kan twee duiken met één fles doen, maar ik daarentegen …). We dalen af langs de ketting die mooi begroeid is. De bodem ligt op 5,8 meter. Het zicht is hier super, zodat ik op veel plaatsen zonder licht toch kan filmen. We volgen een koers op 330°, zakken maximum tot 6,6 meter en komen iets ondieper terug. Petra weet het klaar te spelen om na 71 minuten op juist dezelfde plaats als waar we erin gingen terug boven te komen!

Het was weeral een super duik. We zagen heel veel bruine plooislakken met eitjes, een heel agressief sepiolatje dat twee keer inkt spoot, heel veel hooiwagenkrabben, allerlei soorten krabben, een paar kreeften, een vlokslak en niet te vergeten dit alles in een mooi onderwaterdecor!

Thanks buddy! Volgende keer doen we nog wat gekker hé: dan gaan we voor 3 duikjes, hihi!

Categorieën: Duiknieuws

Nemen koraalduivels ook Middellandse Zee over?

Duiken in beeld - di, 28/06/2016 - 16:04

Koraalduivels worden steeds vaker gesignaleerd in de Middellandse Zee, blijkt uit een nieuwe studie.

Foto: Edwin van der Sande

De vissen die grote aantallen jonge vissen eten, komen al in grote getale voor rondom Cyprus. De kans is groot dat de tropische soort zich uiteindelijk zal vestigen in veel meer gebieden in de Middellandse Zee.
Dat melden Cypriotische onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Marine Biodiversity Records

De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door duikers en vissers op Cyprus regelmatig te ondervragen over de keren dat ze koraalduivels hadden gezien. Het aantal waarnemingen van de schorpioenvissen steeg het afgelopen jaar sterk. Ook werden de dieren op meer plekken langs de kust gesignaleerd.

De onderzoekers vermoeden dat de stijgende temperatuur van het zeewater een rol speelt bij de snelle verspreiding van koraalduivels. “Binnen een jaar hebben ze bijna de complete zuidoostkust van Cyprus gekoloniseerd, waarschijnlijk door de opwarming van het zeeoppervlak”, verklaart hoofdonderzoeker Demetris Kletou op nieuwssite Phys.org.

Eieren
Koraalduivels komen oorspronkelijk alleen voor in de Indische en Atlantische Oceaan. De schorpioenvissen zijn een plaag voor vissers, omdat ze zich voeden met bijna alle soorten jonge vis. Aangezien vrouwelijke koraalduivels om de vier dagen eieren afzetten, vermenigvuldigen schorpioenvissen zich razendsnel. Per jaar produceert elk vrouwtje ongeveer twee miljoen eieren.

Bron: NU.nl

Categorieën: Duiknieuws

Healthy Seas op volle kracht door met schoonmaakacties in de Noordzee

Duiken in beeld - di, 28/06/2016 - 15:17

Vorig jaar verzamelden de Healthy Seas duikers, bergers en vissers gezamenlijk meer dan 70.000 kilo aan oude visnetten. Dat smaakt naar meer, en dus vonden er afgelopen weekend twee schoonmaakacties op de Noordzee plaats, waarbij meer dan 2,5 ton aan verloren vistuig boven water werd gehaald.

 

Zaterdag 25 juni verliet bergingsschip de Bela van Healthy Seas partner Pan Salvage de haven van Stellendam voor een tweedaagse bergingsactie op de Tubantia, een Nederlands passagiersschip dat 100 jaar geleden zonk. Er wordt al vele jaren intensief recreationeel gevist rondom de Tubantia, en binnen tweeëneenhalf uur werd er dan ook maar liefst 42 kilo enkel aan verloren sportvistuig opgehaald! Deze samenwerking tussen duikers en een bergingsmaatschappij getuigt van de unieke en efficiënte aanpak die Healthy Seas ambieert.

Op zaterdag vond er vanuit de haven van Scheveningen tevens een duikactie plaats door tien vrijwillige duikers van het Healthy Seas duikteam Ghost Fishing. Zij hadden scheepswrak de Rode Poon als doel. Dit wrak is al meerdere keren bezocht maar iedere keer vinden de duikers er weer nieuwe visnetten. Ook deze keer werd er een flinke hoeveelheid netten verwijderd.

Weekenden zoals deze motiveren de mensen van Healthy Seas om er de komende zomer vol gas tegenaan te gaan. Er is zichtbaar veel te doen: er liggen overal verloren netten die dagelijks slachtoffers maken. Maar minstens zo belangrijk is te voorkomen dat visnetten in zee terecht komen. Daarom wordt er met de Healthy Seas partners gezamenlijk gezocht naar oplossingen om de hoeveel afval in de zee terug te dringen.

Foto: Cor Kuyvenhoven

Categorieën: Duiknieuws

Vernieuwde Mijn NOB twee weken later online dan gepland

NOB - di, 28/06/2016 - 11:12
De vernieuwde website van Mijn NOB gaat op maandag 18 juli live in plaats van de eerder gecommuniceerde 4 juli. De ledenadministrateurs, docenten en instructeurs die Mijn NOB afgelopen weken hebben getest waren enthousiast over het nieuwe systeem, maar kwamen ook met een aantal verbeterslagen. Deze verbeteringen willen we eerst verwerken en opnieuw testen, voordat we live gaan. Dit betekent dat komend weekend Mijn NOB gewoon bereikbaar is. Mijn NOB is offline van 14 juli t/m 17 juli.
Categorieën: Duiknieuws

Steven Stegeman – Hoogteduiken in het Sauerland

Duiken in beeld - di, 28/06/2016 - 10:00

Een nieuwe duikcursus op een duiklocatie waarvan de naam alles al zegt: See im Berg. Duikreporter Steven Stegeman maakte een videoverslag van zijn  Altitude Diving Specialisatie.

Datum:  25 juni 2016
Duiklocatie: See im Berg, Messinghausen

Dit weekend stond er een nieuwe duikcursus op het programma: de Altitude Diving specialisatie van SSI. Bij het duiken op hoogte denken de meeste mensen aan de bergmeren in de Alpen. Het kan gelukkig ook dichter bij huis, in het Sauerland in Duitsland. Op slechts twee uur rijden van de Nederlandse grens.
Om 08:00 uur werden we verwacht bij Tauchschule Sorpesee. Dat betekende dus vroeg opstaan. Na een voorspoedige reis kwamen we aan in het mooie Sauerland. We begonnen meteen met de theorie les waarin werd uitgelegd wat het duiken op hoogte anders maakt dan normale duiken. Belangrijkste onderdelen van de cursus waren het gebruik van andere duiktabellen in verband met andere druk op hoogte, bescherming tegen kou, het instellen van de duikcomputer op hoogte en het gebruik van een dubbele eerste trap als extra veiligheidsmaatregel in geval van bevriezing. De cursus werd in gecombineerd Duits en Engels gegeven en werd afgesloten met een theorie examen. Buddy Karin en ik waren geslaagd en vervolgens vertrokken we voor een ritje van bijna een uur naar het plaatsje Messinghausen.
Hier ligt de duiklocatie See im Berg, op 480 meter boven zeeniveau. Hoger dan 300 meter boven zeeniveau geld als hoogte duik, dus een geschikte locatie redelijk dicht bij Nederland. De naam See im Berg zegt eigenlijk alles: een meer in een berg! Deze voormalige steengroeve is is meer dan 40 meter diep en gevuld met regenwater. De randen van de berg staan nog, het binnensta deel is afgegreven. Alsof je duikt in een vulkaankrater. Met een oude jeep werd onze duikuitrustig via een bergpaadje naar de waterkant gebracht. En toen was het tijd om het water in te gaan. En dat was genieten! Voor ons natpak duikers wel een beetje aan de frisse kant, maar kraakhelder. De lokale duikers vonden het zicht vandaag slecht. Wij werden echter zeer enthousiast van ruim 10 meter zicht en zijn benieuwd hoe het dan is als ze hier over goed zicht spreken! Langs de steile wanden doken we in het blauwe water. Op 25 meter diepte zagen we het wrak van een oude schoolbus en doken we door een tunnel van plexi glas. In verband met de temperatuur van 7 graden op deze diepte zijn we niet dieper gegaan. Tijdens de pauze na de eerste duik hoorden we dat er ook 2 steuren en forellen in het water te vinden moesten zijn. In het verleden heeft See Im Berg nog even dienst gedaan als forellen kwekerij. Tijdens de tweede duik hebben we de grote steur nog even gezien. Deze kwam helaas niet dichtbij en dook heel diep onder ons door. Wel hadden we het geluk om een paar mooie forellen te zien! Een exemplaar was absoluut niet bang en liet zich van dichtbij bekijken. Was voor mij de eerste keer om een forel in levende lijve onder water te zien. Wat een gave duiklocatie is dit zeg! Helaas werkte het weer niet echt mee, maar desondanks hebben we super genoten van het duiken hier. Ik ga hier zeker nog een keer terugkomen!

Categorieën: Duiknieuws

Pagina's

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer